kjaftakindin

Eitt skemmtilegasta tímabilið út í Englandinu var sennilega þegar við leigðum bíl, keyptum okkur kort af Englandi og keyrðum suðvesturhorn Englands. Mjög skemmtilegt að keyra í gegnum gamla, litla enska bæi og upplifa náttúruna sem er bara mjög flott á þessum slóðum. Skemmtileg tilbreyting frá London og stóru bæjunum þó að þeir standi alltaf fyrir sínu. Segi betur frá ferðinni síðar en það skemmtilegasta við þessa ferð var að lesa landakortið. Nöfnin á þessum bæjum voru alveg kostuleg og ákváðum við hvert skyldi halda eftir nöfnum bæjanna. Nöfnin á Íslandi eru mjög íhaldsöm og þjóðleg svona yfir heildina en nöfnin í Englandi eru mjög kómísk eins og sjá má hér á ljósmyndunum sem við tókum (myndirnar skiptast af sjálfu sér en einnig er hægt að fletta á milli).

Þetta er nefninlega frábær upplifun að leigja bíl í útlöndum og keyra hvert sem er með kort á lofti, skoða pöbba, náttúru og menningu (ekki bara túrismann). Næst á dagskrá er að fara til Írlands og leigja stóran bíl og keyra um og sofa í tjaldi.. ekki tebolli allra en samt örugglega svaka mikið stuð… einhverjir sem vilja slást með í för? Erum búin að fá góð tips um Írland frá Íra (John) sem átti pöbb nálægt þar sem við bjuggum úti.

Ætlum annars bara að vera heima um verslóhelgina – aðallega út af bílleysi. Það verður örugglega fínt - kíkjum kannski á tónleika og hittum þær örfáu hræður sem verða eftir í bænum.
Vona að allt fari vel fram um helgina – getur sennilega ekki orðið verra en ástandið var hjá öndunum fyrripart sumars, þá voru steggirnir alveg að missa það eins og sjá má hér.

Í gær skruppum við hjónakornin út og fengum okkur bjór sem er ekki frásögum færandi nema fyrir þær sakir að í fyrsta skiptið á ævinni sá ég yfirlýsta nýnasista. Ég tók fyrst eftir þeim á Dillon þar sem þeir sátu þrír við borð og sötruðu öl - hvað annað en ljósan lager öl því þeim geðjast jú ekki að því sem dekkra er. Við héldum ferð okkar áfram og leiðin lá á “nýjan” stað sem heitir Mið barinn og er á hæðinni fyrir ofan kaffi Vín (sami staðurinn og var áður nema búið að skipta um borðplötur og eigendur). Fljótlega eftir að við settumst niður koma félagarnir inn á staðinn og panta sér aftur ljósan öl. Er viss um að þeir hafa elt okkur frá Dillon þar sem ég gæti hugsanlega litið út fyrir að vera skoðannabróðir þeirra; ljós yfirlitum, rauðbirkinn og snoðaður. Þeir fóru úr leðurjökkunum og komu þá í ljós húðflúraðir upp- og framhandleggir með norrænum rúnum og mynstri. Til að taka allan vafa af því hvort þeir væru nýnastar eður ei þá voru þeir allir snoðaðir og í svörtum stuttermabolum með nasista erninum og hitlerískum tilvitnunum. Þeir töluðu erlent tungumál sem mér heyrðist vera þýska eða eitthvað í ætt við það mál. Ætli þeir hafi komið hingað til lands að skoða hina einu sönnu arísku þjóð?

Nú fer að styttast í sumarfrí. Það hefst um miðjan ágúst á sama tíma og Dagbjört klárar sumarvinnuna og endar þegar skólinn byrjar hjá henni í kringum mánaðarmótin ágúst september. Þetta mun verða kærkomið frí enda mikið búið að vera að gera hjá okkur bæði í vinnu og heima fyrir og vonandi verður framkvæmdum lokið þá svo hægt sé að njóta þess að gera ekki neitt. Þetta er í fyrsta skiptið sem ég fer í alvöru sumarfrí á ævinni, hefur alltaf hist þannig á að ég hef annaðhvort skipt um vinnu eða farið í nám þegar að sumarfríi hefur komið. Annars erum við loksins farin að sjá fyrir endan á þessum framkvæmdum, þeim ætti að ljúka í næstu viku ef allt fer á besta veg.

Í vinnunni upp á Hvíta Húsi var ég að klára stærsta verkefni sem ég hef tekið þátt í, sjónvarpsauglýsing fyrir nýju persónugerðu kortin hjá XY í Íslandsbanka. Vinna við hana byrjaði í febrúar og er að ljúka núna þessa dagana. Minn þáttur í þessari auglýsingu var að teikna og gera hreyfingarnar yfir auglýsinguna. Mjög sáttur við útkomuna. Hægt að sjá hana hérna eða bara sitja límd við skjáinn með stillt á StöðTvö eða SkjáEinn.

Það fer að koma að því að maður gefist upp á að eiga ekki bíl. Ég var spurður að því, fyrir um það bil hálfu ári síðan af vinnufélaga mínum, hvort mér fyndist það ekkert óþægilegt að vera bíllaus.

Ég í einfeldni minni sagði að það væri nú bara alveg ágætt að eiga ekki bíl, ég er jú bara 10 mínútur að labba í vinnuna og Dagbjört grípur strætisvagninn beint fyrir utan dyrnar hjá okkur sem fer með hana viðstöðulaust upp í Háskóla að nema fræðin. Ekki má svo gleyma því að það rosalega dýrt að borga afborganir, bensín, tryggingar og viðhald af rennireiðum og með því að eiga ekki bíl sparast háar fjárhæðir í hverjum mánuði. Svo verður maður líka latari að labba, fer í staðinn út um allt á bílnum og tapar dýrmætri hreyfingu.

Síðan þá hefur runnið mikið vatn til sjávar. Það er alveg jafn dýrt að eiga og reka bíl en fyrir hálfu ári (ef ekki dýrara sökum stighækkandi bensínsverðs) en verður maður ekki bara að líta á þetta sem nauðsynleg útgjöld eins og að borga af íbúð og kaupa í matinn. Síðan kom líka sumar og við erum svo gott sem föst í höfuðborginni enda lítið vit í því að fara með rútu eitthvað því það kostar t.d. 3200 á mann aðra leiðina að fara upp á Snæfellsnes að ógleymdri fyrirhöfn að taka strætó með allt sem með þarf að hafa upp á BSÍ. Við erum líka búin að vera dugleg í endurbótum á íbúðinni og þótt ég hafi sótt 25 kílóa sementspoka í Húsasmiðjuna og tekið strætó fer maður varla með hluti eins og salerni, handlaug og borðplötu í vagninn. Hingað til höfum við fengið bíla lánaða hjá ættingjum í hvert skipti sem þarf að sækja stærri hluti vegna framkvæmda og stundum til að skreppa út úr bænum en það eru takmörk fyrir því hve mikið maður getur misnotað vandamenn. Varðandi hreyfinguna þá benti Dagbjört á þá staðreynd að ef við ættum bíl þá myndum við fara meira út í náttúruna og þar af leiðandi hreyfa okkur svipað ef ekki meira í formi fjallgangna og gönguferða.

Bílar eru ekki lengur fasteignir heldur nauðsynjavara sem nauðsynlegt er að eiga ef ekki á að eyða allri ævinni innan veggja höfuborgarinnar eins og fangi – í bílnum felst frelsi.

Svo er bara spurning hvernig bíl á að kaupa næsta vor þar sem áhugi og þekking okkar á bílum er mjög takmörkuð.

Þegar við vorum fyrir vestan tíndum við alveg heilan helling af Blóðbergi til að taka með heim og bjuggum til te úr því. Mjög bragðgott og maður hefur svo sem heyrt að þetta sé svaka hollt en við mundum bara ekki hvað þessi jurt átti návæmlega að gera. Nú er ég búin að vera að kynna mér kosti Blóðbergsins og listinn er endalaus. T.d

• Hjartastyrkjandi
• Sinastyrkjandi
• Vessaþynnandi
• Blóðhreinsandi
• Svitaörvandi (er það gott?)
• Vinnur gegn tíðarteppu
• Vinnur gegn þvagstemmu
• Vinnur gegn harðlífi
• Vinnur gegn hjartveiki
• Vinnur gegn kvefi
• Vinnur gegn hósta
• Vinnur gegn brjóstveiki
• Heilandi áhrif á veiru- og bakteríusýkingar
• Endurnærir frumurnar
• Gott við timburmönnum
• Gott við flogaveiki / niðurfallssýki
• Gott við svefnleysi
• Stöðvar hiksta
• Vindeyðandi
• Styrkjandi

Svo er hægt að nota blóðberg sem krydd á kjöt (t.d lambakjöt) og sumir nota blóðbergið sem ilmjurtir og setja inn í fataskáp ( á víst líka að verja föt fyrir flóm) eða hvar sem er í íbúðinni til að fá góða lykt. Best er þó að tína jurtina á vorin áður en hún byrjar að blómstra, þá er lyktin sterkari – geri það næst. Alltaf gott að borða/drekka eitthvað sem er algjörlega lífrænt, ferskt og án aukaefna. Ætla að tína kræklinga í haust, smakkaði þá einu sinni þegar ég var yngri og fannst þeir ekkert sérstakir en ég ætla að gefa þeim annað tækifæri – örugglega góðir með hvítlaukssósu. Svo er hægt að tína fjallagrös, ber osfrv.

Íslenska fjallkonan er mætt á svæðið.

Um helgina dvöldum við á sveitabænum Berserkseyri ytri í húsi sem byggt var árið 1932 og haldið í sama horfi síðan langafi og langamma Dagbjartar féllu frá (með öllu tilheyrandi svo sem rokki, sveitasíma og öllu þessu gamla sem finnst á Árbæjarsafni). Þar nutum við náttúrunnar og friðsældarinnar í algjörum friði frá hinu daglega amstri – ekkert gsm samband, ekkert internet, engin Skjár1, Sirkus, DVD spilari eða örbylgjuofn – enginn Dominosstaður eða pöbbar – ekkert nema sjórinn, fjaran, túnin, dalurinn, fjöllin og við … plús hvítvín, smá bjór og grillmatur.

Gott að kúpla sig út úr þessu öllu saman öðru hverju, stefnan er tekin á að eignast lítið sumarhús þarna eftir nokkur ár – það er þó bara á langtíma áætluninni. Erum byrjuð að skoða okkur um og í augnablikinu líst okkur skrambi vel á svona finnskan bjálkakofa sem Bjálkahús eru að flytja inn. Maður þarf ekkert eitthvað stórt og flott, bara nokkra fermetra sem skjól yfir höfuðið.

Hér er samsett mynd, þar sem ég setti kofann inn í mynni dalsins sem Berserkseyri er við.



Aaahhhh…..

Þegar ég er orðin rík þá ætla ég að eiga einn bíl og eina vespu. Bílinn ætla ég að nota til að fara út á land, versla og ferðast með hundana og vespuna ætla ég að nota innanbæjar. Held að það gæti verið gaman að ferðast um á vespu. Glæný vespa er ódýr og eyðir litlu og nú er veðrið alltaf að verða betra og betra, er næstum því eins allt árið með smá stigsmun. Ég held að ég myndi taka mig vel út á vespu.



Ég hef reyndar aldrei treyst almennilega vespufólki eftir útskriftaferðina í MR. Ég og Hulda fórum ásamt fríðu föruneyti MR-inga til Ibiza og vorum eitt kvöldið (eða var það dagur? ég man það ekki) niðrí bæ að spóka okkur um og ákváðum einhverrra hluta vegna að fara á hótelið… sennilega til að drekka með hinum. Þá sáum við gaur á vespu sem var greinilega að fara í átt að hótelinu (það var ekki svo langt frá) og spurðum hann hvort við fengjum ekki far að hótelinu. Jú jú það var ekkert mál, hann virtist þekkja hótelið og við náðum einhvern veginn að troða okkur á vespuræfilinn sem var greinilega ekki hannaður fyrir þrjár manneskjur. Þegar við nálguðumst hótelið var gaurinn ekkert að hægja á sér heldur gaf í ef eitthvað var og fór framhjá hótelinu. Ekki leist okkur nógu vel á það og byrjum að öskra á hann og stöðvaði hann þá vespuna sem betur fer. Þá kom á daginn að hann ætlaði að fara með okkur til einhvers vinar síns og skildi bara ekkert í æsingnum í okkur. Hann talaði mjög bjagaða ensku og það eina sem við skildum voru þessi snilldarrök: “We are two and you are two.” Við þökkuðum nú bara pent fyrir okkur og héldum heim á leið á hótelið þrátt fyrir að erfitt hafi verið að neita svona fallegu boði.

Erum annars á leiðinni vestur með múttu á Snæfellsnes á ættaróðalið Berserkseyri þar sem við munum vera um helgina. Kolur er jarðaður þar inni í dal svo það verður fínt að heilsa upp á kallinn. Planið er að reyna að ganga eitthvað upp fjöll og inn í dali á daginn og grilla og sötra hvítvín á kvöldin. Þetta verður ljúft.

Í tilefni launahækkunar sem ég bað um og fékk í gær þá ákváðum við halda upp á það með bjórdrykkju. Var reyndar búinn að draga það í margar vikur að biðja um hækkun en svo var það bara mikið minna mál heldur en ég óttaðist. Við fórum á einn af okkur uppáhalds stöðum, Dillon, sem minnir um margt á enska pöbba – hann er meira að segja kominn með bjórgarð að hætti Englendinga.

Á Dillon tókum við svo stóra ákvörðun um að stækka fjölskylduna.

Ætlum ekki að fá okkur barn heldur er stefnan tekin á að eignast PON (Polish Lowland Sheepdog) til að byrja með. Við endum svo með skemmtilega skrýtna hundafjölskyldu eins og samsetta myndin hérna að neðan sýnir.



Ákváðum að það væri lítið vit í því að bíða með hluti sem okkur langar til að gera núna (að fá okkur hund) til að búa til pláss fyrir hugsanlegri útrás sem við erum ekki einu sinni viss um að okkur langi í. Það er frábært að búa og vera á Íslandi og líklegra að við skjótumst frekar í styttri ferðir til meira framandi staða frekar en að flytja búferlum inn í samfélög sem eru ekkert svo ólík því íslenska – en ef svo færi að við myndum flytja eitthvað út þá er alveg hægt að taka hund eða hunda með sér þó það sé nú kannski ekki auðvelt. Svo er nú líka bara nóg að sjá í náttúru Íslands.

Eins og kom fram hjá Dagbjörtu þá erum við komin í samband við ræktanda úti í Englandi sem okkur líst mjög vel á og heitir Maradonar Kennel . Konan sem stjórnar því heitir Jan er búinn að vera að reyna að hvetja okkur til að fá okkur par og fara út í PONa ræktun. Hún segir að þegar við fáum okkar þá vilji allir fá líka. Annar möguleiki væri að fá sér tík og flytja svo bara inn sæði ef okkur langaði að fara út ræktun.

Þar sem við búum í fjölbýli þá þurfum við víst að fá leyfi hjá hæðunum tveimur fyrir ofan til þess að halda hund en vonandi verður það ekkert vandamál enda ofur vingjarnlegir og hressir nágrannar. Það hjálpar eflaust að hafa brotið okkur leið út í garð í gegnum baðherbergið því þá erum við með alveg sér inngang og óþarfi að láta hund strá hárum á sameignina.

En svo er líka heilmikið mál að fá að halda hund eins og Sigurður bendir á.

Bjarni

Eva og Ívar komu í óvænta heimsókn í gær með Hafþór. Ég held að það sé óhætt að segja að íbúðin okkar er ein óbarnvænasta íbúð sem um getur a.m.k um þessar mundir vegna framkvæmdanna. Eva hljóp á eftir honum og forðaði öllu því sem hættulegt getur talist eins og hárbeittum hnífum og sög sem var á gólfinu. Þá komst Hafþór inn í eldhús (enda leiftursnöggur) þar sem tóm Vodkaflaska úr gleri var á gólfinu og tókst honum auðvitað að brjóta hana í small og Eva stökk til bjargar. Þá ákváðum við að best væri sennilega að fara út í garð sem við gerðum og þar fékk Hafþór næga útrás í öryggri fjarlægð frá hættulegu íbúðinni okkar. Svo þið sem eigið börn og hugið á heimsókn…. you have been warned.

Þegar við fluttum út ætluðum við að fá okkur hund úti og flytja hann svo með okkur heim en þar sem við höfðum bara efni á herbergi með litlu eldhúsi og klósetti þá voru engar forsendur til þess. Þá ákváðum við að fá okkur bara hund þegar við kæmum heim (þegar við værum búin að safna pening) en svo fóru að renna á okkur tvær grímur þar sem við erum ekki viss um að við séum búin að svala útrásinni alveg 100% Okkur langar að upplifa heiminn betur og því erum við búin að ákveða að bíða í nokkur ár sem er frekar sorglegt því okkur drullulangar svo í hund strax.

Það eru tvær tegundir sem okkur langar í og við erum búin að kynna okkur vel. Annars vegar er það tegundin Rhodesian Ridgeback (Rákhundur) sem ég hef rennt hýru auga til í langan tíma. En hann þarf heilmikla hreyfingu og aga enda stór og stæltur hundur á ferð.

Hins vegar er það tegundin Polish Lowland Sheepdog. Þennan hund sáum við í lest úti og féllum fyrir honum, leituðum í öllum þeim hundabókum sem við komumst í og auðvitað á netinu og kynntum okkur tegundina vel. Þetta er skemmtilegur fjölskylduhundur sem myndi henta okkur mjög vel sérstaklega sem fyrsti hundur. Erum búin að vera í sambandi við ræktendur í Bretlandi sem við höfum kynnst nokkuð vel svo við erum búin að undirbúa jarðveginn.

Svo er annar svona auka sem mig langar líka í en það er Chinese Crested. Mér finnst hann vera svo ljótur að hann er eiginlega bara sætur og mjög sérstakur og spes en Bjarna finnst hann bara vera plain ljótur og tekur ekki í mál að við fáum okkur svona hund. Kannski ég fái mér hann bara samt…Bjarni á eftir að bráðna þegar hann horfir í stóru hvolpaaugun ef ekki þá múta ég honum bara með súkkulaði.

Mikið finnst okkur rosalega leiðinlegt niðrí miðbæ um kvöldin/næturnar um helgar. Ekkert nema troðfullir staðir af blindfullu fólki og háværri tónlist þannig að ekkert er hægt að gera nema sitja og þegja og drekka eða í örvæntingu að reyna að öskra á næstu manneskju í von að eitthvað af orðum manns komist til skila svo hægt sé að búa til einhverskonar samtal. Svo er auðvitað hægt að dansa, EN fyrir þá sem ekki finnst það gaman þá er þetta ferðalag ekkert nema kvöl og pína. Til dæmis þá fórum við og hittum Fjólu vinkonu Dagbjartar og Gumma kærasta hennar þarsíðustu helgi. Við vorum spennt að hitta þau þar sem við höfðum ekki hitt þau lengi. Við mæltum okkur mót á laugaveginum og þaðan var förinni heitið á Vegamót. Þar var keyptur mjöður og fundið borð - eina lausa borðið var við hliðina á plötusnúðinum og dansgólfinu þar sem enginn möguleiki var að tjá sig nema með táknmáli eða sms skilaboðum. Þetta var eiginlega mjög fyndið, við hliðina á mér voru Dagbjört og Fjóla að reyna að öskra á hvor aðra í von um að byggja upp einhverskonar samtal og svo öskraði Dagbjört stundum á mig til að reyna að koma mér inn í þetta “samtal”. Á móti mér sat Gummi ásamt amerískum menningarskipverja og brosti öðru hverju og lyfti glasi sínu, eins og hann væri að skála fyrir háu tónlistinni. Þetta var nú samt bara mjög gaman á einhvern skringilegan hátt. Á endanum gáfust Fjóla, Gummi og ameríski menningarskipverjinn upp og fóru að dansa – við fórum, búin að fá nægju okkar af þessum hluta íslenskrar menningar – í bili. Okkur finnst skemmtilegra að drekka áfengi, sterkt eða létt eða millisterkt/millilétt og spjalla í góðri stemmningu, hvort sem það er um daginn og veginn, heimspekileg viðfangsefni, pólitík eða ekki neitt merkilegt með alvöru tónlist í bakgrunni í góðra vina hópi hvort sem það er um helgar eða virka daga.

Hvað með ykkur?

Hverfisbúðin hér er 10-11 sem maður reynir eftir fremsta megni að forðast þar sem allt er svo dýrt þar. En það er eitt sérstakt við þessa búð og það er einn starfsmaður búðarinnar. Sama stelpan spyr í hvert einasta skipti sem maður kemur að kassanum: “fannstu allt sem þú leitaðir að?” Mér þykir þetta merkilegt fyrir þær sakir að enginn annar starfsmaður búðarinnar spyr þessarar spurningar. Því leikur mér forvitni á að vita hvort hún hafi tekið upp á þessu sjálf eða hvort þetta sé liður í starfsþjálfun 10-11 og hún svona svakalega samviskusöm miðað við hina. Hafið þið verið spurð þessarar spurningar í 10-11?