Fri 8 Jul 2005
Hverfisbúðin hér er 10-11 sem maður reynir eftir fremsta megni að forðast þar sem allt er svo dýrt þar. En það er eitt sérstakt við þessa búð og það er einn starfsmaður búðarinnar. Sama stelpan spyr í hvert einasta skipti sem maður kemur að kassanum: “fannstu allt sem þú leitaðir að?” Mér þykir þetta merkilegt fyrir þær sakir að enginn annar starfsmaður búðarinnar spyr þessarar spurningar. Því leikur mér forvitni á að vita hvort hún hafi tekið upp á þessu sjálf eða hvort þetta sé liður í starfsþjálfun 10-11 og hún svona svakalega samviskusöm miðað við hina. Hafið þið verið spurð þessarar spurningar í 10-11?
August 11th, 2005 at 20:04
Dagbjört trúði mér aldrei að hún segði þetta alltaf, hélt að ég hlyti þá að líta út fyrir að vera svona týndur og vitlaus - í leit að einhverju. Kannski hélt hún að ég væri í leit að hamingjunni í 10-11?
Ég ætti kannski að segja næst þegar hún spyr “fannstu allt sem þú leitaðir að?”
“nei heyrðu ég fann ekki hamingjuna.”
August 11th, 2005 at 20:13
Ha ha, ég hef 2 sinnum farið inn í þessa búð og einmitt verið spurð þessarar óvæntu spurningar, sennilega af þessari stelpu. Ég held að það sé ekki vegna þess að maður lítur út fyrir að vera týndur og vitlaus, heldur leifar af einhverri herferð sem þeir voru með fyrir mörgum mánuðum og hún er greinilega sú eina sem hlíðir yfirmanninum.
:)
August 11th, 2005 at 20:14
Heyrðu jú .. ég lendi reglulega í þessu.. finnst það stundum skrýtið þar sem mar segir rétt áður en afgreiðslumanneskjan rennir síðustu vörunni í gegn “tvo pakka winston light, í hörðu ef þú átt það til”.. þá er mar spurður “fannstu allt sem þig vantaði?? fannst þetta fyrst skrýtið og svo fyndið.. og núna finnst mér að allir afgreiðslumenn ættu að vera svona kurteisir.
August 11th, 2005 at 20:15
Aldrei lent í svona óvæntri kurteisi en einn starfsmaður í 10/11 í Hamrahverfinu er með rosalega flott tattú.
August 11th, 2005 at 20:16
Var þetta svona “fannstu allt sem þú leitaðir að?” húðflúr?
August 11th, 2005 at 20:17
Það er ein svona hjá Stúdentagörðunum - mér finnst alltaf yndislegt að koma þarna inn, það verður allt einhvern vegin girnilegra þegar viðmótið hjá starfsfólkinu er svona. Hreinlegra og fallegra… skiljiði mig? Ég hélt reyndar alltaf að bara þessi 10/11 væri svona, eitthvað sérstaklega fyrir stúdentana..
August 11th, 2005 at 20:19
Þetta er þá greinilega eitthvað sem starfsfólkið á að segja en aðeins brot af því gerir - maður ætti nú eiginlega að kvarta við kassann þegar ekki er spurt að þessu:
Bjarni: “Fyrirgefðu, en ertu ekki að gleyma einhverju?”
10-11 starfsmaður: “Ha?”
Bjarni: “Þú gleymir að spyrja mig hvort að ég hafi fundið allt sem ég leitaði að.”
10-11 starfsmaður: “Já auðvitað, ég biðst innilega afsökunar, ég grátbið þig að segja yfirmanni mínum ekki frá þessu því hann mundi reka mig á staðnum - ég á 7 börn, konu og ömmu til að sjá farborða fyrir - ég grátbið…”
Svo er líka hægt að syngja bara við kassann: “I still haven´t found what I´m looking for…”