Sun 10 Jul 2005
Mikið finnst okkur rosalega leiðinlegt niðrí miðbæ um kvöldin/næturnar um helgar. Ekkert nema troðfullir staðir af blindfullu fólki og háværri tónlist þannig að ekkert er hægt að gera nema sitja og þegja og drekka eða í örvæntingu að reyna að öskra á næstu manneskju í von að eitthvað af orðum manns komist til skila svo hægt sé að búa til einhverskonar samtal. Svo er auðvitað hægt að dansa, EN fyrir þá sem ekki finnst það gaman þá er þetta ferðalag ekkert nema kvöl og pína. Til dæmis þá fórum við og hittum Fjólu vinkonu Dagbjartar og Gumma kærasta hennar þarsíðustu helgi. Við vorum spennt að hitta þau þar sem við höfðum ekki hitt þau lengi. Við mæltum okkur mót á laugaveginum og þaðan var förinni heitið á Vegamót. Þar var keyptur mjöður og fundið borð - eina lausa borðið var við hliðina á plötusnúðinum og dansgólfinu þar sem enginn möguleiki var að tjá sig nema með táknmáli eða sms skilaboðum. Þetta var eiginlega mjög fyndið, við hliðina á mér voru Dagbjört og Fjóla að reyna að öskra á hvor aðra í von um að byggja upp einhverskonar samtal og svo öskraði Dagbjört stundum á mig til að reyna að koma mér inn í þetta “samtal”. Á móti mér sat Gummi ásamt amerískum menningarskipverja og brosti öðru hverju og lyfti glasi sínu, eins og hann væri að skála fyrir háu tónlistinni. Þetta var nú samt bara mjög gaman á einhvern skringilegan hátt. Á endanum gáfust Fjóla, Gummi og ameríski menningarskipverjinn upp og fóru að dansa – við fórum, búin að fá nægju okkar af þessum hluta íslenskrar menningar – í bili. Okkur finnst skemmtilegra að drekka áfengi, sterkt eða létt eða millisterkt/millilétt og spjalla í góðri stemmningu, hvort sem það er um daginn og veginn, heimspekileg viðfangsefni, pólitík eða ekki neitt merkilegt með alvöru tónlist í bakgrunni í góðra vina hópi hvort sem það er um helgar eða virka daga.
Hvað með ykkur?
August 11th, 2005 at 20:23
Það var nú meira hvað þessi ameríski var með mikla byrði á bakinu - nánast allur tíminn með honum fór í afsökunarbeiðni á hvað bandaríska ríkisstjórnin væri samansafn af yfirgangssömum hálfvitum. Honum leið alveg hræðilega yfir þessu. Spurning samt hvað hann eigi eftir að gera mikið til að “bæta fyrir alla eyðilegginguna” í framtíðinni. Hann ætlar sér alla vega stóra hluti.
Fínn gaur samt. Við köllum hann Mr. Green.
August 11th, 2005 at 20:25
He he, já er frekar sammála ykkur varðandi þetta, en mér finnst það samt sexy að morguninn eftir er mar komin með svo flotta viskírödd eftir drykkjuna og öskrin;) En versta er að heyrnin fer alveg hjá manni eftir svona kvöld:(
August 11th, 2005 at 20:25
jú é er sko sammála þessu. bærinn hefur bara ekki lengur þennan sjarma og hann hafði hérna á yngri árum… kannski er ég bara svona gömul , veit það ekki, en í góðra vina hópi, þá heima hjá einhverjum er eitthvað fyrir mig :O)
August 11th, 2005 at 20:26
Feiti dvergurinn rokkar…………..
August 11th, 2005 at 20:29
Ætli þetta sé viska eða heimska sem færist svona yfir mann með árunum - í gamla daga vildi maður helst hafa sem mestan hávaða og sem mest af blindfullu fólki.
Ætli þetta hafi ekki bara verið viskan að breiða yfir heimskuna; það þarf lítið að segja af viti inn á hávaðasömum stað af áfengu fólki.
August 11th, 2005 at 20:30
Hmmm…
Aldurin er byrjaður að skjóta sínum haus út um dyrnar…
Svo lengi sem ég man hefur þetta alltaf verið svona en aldurinn hann byrjar að sækja í mann og þar af leiðandi verður maður að… ja elli smelli… Kvarta yfir hávaða og slíkt…
En það er samt ekkert betra en að sitja með vinum t.d heima og hlusta á nokkur lög og drekka heimin lausan við bjór.
Samt sem áður mundi ég ekki skipta pubbinum út. Ef það gerist að þá hittir maður ekkert fólk… og verður bara dappur og vonlaus.
LONG LIVE GUINNESS…. and the pub…
August 11th, 2005 at 20:31
Enda átti pöbbamenningin vel við mig úti í Englandinu. Miklu betra en disco og Britney. Kaffihús, pöbbar eða heimahús, vinir, nýtt fólk, drykkir, mínus hávaði en samt góð tónlist…það klikkar ekki.