Um helgina dvöldum við á sveitabænum Berserkseyri ytri í húsi sem byggt var árið 1932 og haldið í sama horfi síðan langafi og langamma Dagbjartar féllu frá (með öllu tilheyrandi svo sem rokki, sveitasíma og öllu þessu gamla sem finnst á Árbæjarsafni). Þar nutum við náttúrunnar og friðsældarinnar í algjörum friði frá hinu daglega amstri – ekkert gsm samband, ekkert internet, engin Skjár1, Sirkus, DVD spilari eða örbylgjuofn – enginn Dominosstaður eða pöbbar – ekkert nema sjórinn, fjaran, túnin, dalurinn, fjöllin og við … plús hvítvín, smá bjór og grillmatur.

Gott að kúpla sig út úr þessu öllu saman öðru hverju, stefnan er tekin á að eignast lítið sumarhús þarna eftir nokkur ár – það er þó bara á langtíma áætluninni. Erum byrjuð að skoða okkur um og í augnablikinu líst okkur skrambi vel á svona finnskan bjálkakofa sem Bjálkahús eru að flytja inn. Maður þarf ekkert eitthvað stórt og flott, bara nokkra fermetra sem skjól yfir höfuðið.

Hér er samsett mynd, þar sem ég setti kofann inn í mynni dalsins sem Berserkseyri er við.



Aaahhhh…..