Eftir að hafa unnið á Listasafni Íslands sem staðsett er niður í bæ hef ég komist að því að það er engin gróusaga að miðbærinn er uppfullur af ferðamönnum yfir sumarmánuðina og varla íslensku að heyra. Eitt það sem við vorum mjög fegin að losna við frá Englandi eru möppudýrin svokölluðu. Fólk sem hélt á klemmuspjöldum og stoppaði alla þá sem gengu framhjá til að spyrja um tiltekna þjónustu eða vöru, einhvers konar viðhorfskönnun.

En í sumar mætti ég sömu örlögum í hvert skipti sem ég rölti niður í bæ í hádeginu. Einu sinni þegar ég loksins komst í hádegishlé eftir erfiðan morgun skundaði ég í átt að Eymundsson í Austurstræti og ætlaði að hafa það náðugt þar, þá stoppaði mig möppudýr og vildi ná tali af mér…rétt fyrir utan bókabúðina. Ég vildi auðvitað ekki eyða mínum dýrmæta afslöppunartíma í eitthvað slíkt svo ég tjáði honum að ég hefði ekki tíma sem var kannski ekki svo sniðugt þar sem ég gat auðvitað ekki farið inn í bókabúðina að hangsa eftir þessa yfirlýsingu. Endaði ég á að láta eins og ég væri að flýta mér eitthvað rosalega og fór í aðra bókabúð úr augsýn möppudýranna. Í Englandi gat maður allavegana sagt: "Sorry I´m a tourist" með lélegum enskum hreim. Vonandi festa þessi möppudýr ekki rætur á Íslandi því þetta er algjör plága og virkar mjög letjandi á fólk sem vill eiga náðugan dag í miðbænum. En Íslendingar láta kannski allt yfir sig ganga hvort sem er.

Fórum í dag í Bónus á Laugaveginum sem var reyndar svolítið skondið því þegar við vorum í biðröð við kassan kom starfsmaður aftan að okkur sem þurfti að komast framhjá og sagði hún við okkur: "Sorry" (nota bene með mjög amerískum hreim) Bjarni sagði á móti "já fyrirgefðu" og sagði hún þá flissandi "ó fyrirgefðu" sem er mjög lýsandi fyrir hlutföll Íslendinga samanborið við útlendinga í miðbæ Reykjavíkur.

Fyrir þá sem hafa áhuga á te þá vorum við að kaupa mjög bragðgott jurtate í Te og Kaffi sem heitir Tropical - mjög ferskt ávaxtabragð, mæli með því.