Wed 7 Sep 2005
Í gærkvöld fórum við á viðburð á Café Cultura í Alþjóðahúsinu sem kallast heimspekikaffihús.
Vorum við á báðum áttum hvort við ættum að vera að fara því líklega væri þetta þröngur hópur fræðimanna að tala um heimspekileg málefni út frá fræðilegri heimspeki sem er óskiljanleg áhugamönnum. Svo reyndist ekki vera.
Þetta leit nú samt ekki vel út því er við komum sátu sex manns við borð að spjalla saman - við létum samt bara vaða og fengum okkur sæti. Það sem gaf okkur kjarkinn til þess var að þetta var auglýst þannig að allir væru velkomnir og engin væri tilneyddur til að tala - sem reyndist vera rétt.
Róbert Jack, hversdagsheimspekingur og MA-nemi í heimspeki við Hugvísindadeild Háskóla Íslands, stendur fyrir þessum kvöldum og er sá sem stjórnar umræðunni, heldur henni gangandi og kemur með viðeigandi spurningar um viðfangsefnið sem í þetta skiptið var „er eitthvað sem ætti ekki að tala um?“.
Eftir að formlegum umræðum var lokið og flestir höfðu yfirgefið staðinn greip Dagbjört téðan Róbert Jack og Egil nokkurn sem er umsjónamaður Heimspekivefsins til að spyrja þá út frá heimspekilegu sjónarhorni um hina áleitnu spurningu hvort ástin sé til og hvort hún sé ekki í raun bara hormónar en ekki eitthvað yfirnáttúrlegt og óútskýranlegt fyrirbrigði, þ.e. hvort þetta byrjaði ekki bara með hormónum sem síðar væri skipt út fyrir andlega og líkamlega fíkn sem erfitt væri að losna við. Þeir komu með skemmtilegt sjónarhorn á viðfangsefnið og áttum við skemmtilegar samræður þangað til að þeir sluppu úr greipum okkar og flúðu heim á leið.
Þetta var allt hin allra besta skemmtun og alls ekki of fræðilegt enda um hversdagsheimspeki að ræða. Við Dagbjört ætlum okkar að vera fastir gestir á þessum kvöldum í vetur sem yfirleitt eru fyrsta þriðjudag í hverjum mánuði.
Hvetjum við alla sem hafa áhuga á hversdagsheimspeki að mæta.
September 7th, 2005 at 18:58
Alltaf gaman að heimspekilegum umræðum, það verður gaman að heyra hvað þeir sögðu um ástina.
September 7th, 2005 at 23:12
Nei en snidugt….gaman vaeri ad kikja a thetta.
Kannski spyrja tha um debit vs kredit kort?
September 8th, 2005 at 0:01
Oooo Dagbjört mín! Ertu ekki enn búin að finna svarið við spurningunni um ástina… leitar og leitar en ekkert finnur…
Róbert Jack maður, var einu sinni í tíma hjá honum í einstaklega skemmtilegu fagi sem kallast rökfræði - hef alltaf verið smeyk við hann því í fyrsta tímanum gleymdi ég að slökkva á símanum (þetta var á tímum þar sem síminn virkaði fínt og hélst á lífi hehe). Svo hringir blessaður síminn í miðju reiknidæmi (síminn átti það til að hringja BARA meðan ég var í tímum). Svo náttúrulega finn ég ekkert símann því hann er undir fullt af drasli í stórri tösku sem ég var alltaf með og ég leita og leita og alltaf hringir helvítis síminn… æ þið kannist við þetta, öll augu beinast að manni og maður fer að svitna geðveikt og roðna og skjálfa… heyrðu, djöfull varð hann pirraður - eins og ég væri viljandi að bíða eftir að geta truflað tímann - og fer eitthvað að ybba sig: bleh bleh bleh bleh bleh segir hann eða eitthvað álíka og ég bara öll í kleinu… hef því ekki lagt í það að fara á þessi umræðukvöld hans enda búin að bíta það í mig að hann sé fasisti.
Æ æ, ykkur finnst gaman þegar ég skrifa svona langt er það ekki??
September 8th, 2005 at 13:43
Hulda ég sé það fyrir mér sem skemmtilegar umræður um debet gegn kredit með heimspekingum. Þeir finna líklega einhvern skemmtilegan flöt á því máli þótt það umræðuefni hljómi eins og eitthvað úr Morfís keppni.
Þegar ég var í jarðarför langömmu minnar fyrir nokkrum árum síðan hringdi sími hjá einhverjum í tvö skipti. Geri aðrir betur! Hefði jú alveg verið hægt að slökkva á honum eftir hann hringdi í fyrra skiptið.
Þegar ég var í Listaháskólanum fyrir nokkrum árum síðan leið varla einn listasögufyrirlestur nema að einhver sími hringdi og oftast var það hjá sömu manneskjunni og gerðist það oftar en tvisvar að hún svaraði í símann og fór að tala í miðjum fyrirlestri. Sumt fólk er alveg ótrúlega ósvífið.
Ég er samt ekki að segja að þú sért það Fjóla því það kemur alveg fyrir að maður gleymi að slökkva á hringingunni. En kannski hefur hann Róbert Jack lent oft í því að fólk sé að svara í símann í tíma hjá honum og hugsanlega varst þú bara svona óheppinn að vera sú sem fyllti mælinn
Ég er ekki sálfræðingur en er ekki einhver kenning um að besta meðferðin sé að horfast í augu við óttann og sigrast á honum. Þar af leiðandi er best fyrir þig Fjóla að mæta á Heimspekikaffihúsið. Mundu bara eftir að slökkva á símanum
September 8th, 2005 at 19:19
Þakka þér fyrir Bjarni minn, ég er nýrri og bættari manneskja!!
En ef ég á að segja alveg eins og er að þá voru þetta fyrstu tímarnir sem hann var að kenna og það var svo greinilegt að hann var búinn að ákveða að “taka hart” á vandræðagemsum (híhí, vandræðagemsum!) og brást miklu verr við heldur en að benda bara ákveðið á að það verði að slökkva á símum í tímum. Hann lét meira eins og þetta gerðist trekk í trekk (sem það gerði nú ekki) og að ég væri aðalvandræðagemlingurinn sem ætti það til að svara og spjalla í miðjum tímanum. Ég er ekki vön að vera viðkvæm fyrir því sem rétt er en þessi viðbrögð hjá honum þóttu mér bara túúúúúúú möts! ;(
Ekki það að ég liggi í volæði yfir þessu, kannski maður skelli sér með ykkur á svona spjall, hef aldrei fengið neinn til að koma með mér á svona… og ég þarf ekki að hafa neinar áhyggjur af gemsanum núna, hann er hvort sem er alltaf dauður!