Aftan á fimmtudagsblaði allra landsmanna, Morgunblaðinu, er skemmtileg grein.

Hún fjallar um hjónin Ólaf og Svanhildi sem eiga köttinn Krúsílíus. Fréttin er sú að þau eiga sumarhús á Ströndum og hafa alltaf tekið hann Krúsílíus með sér, þangað til fyrir þremur árum er hann strauk. Sást hann ekki meir þrátt fyrir að leitað væri að honum. Voru þau þá viss um að hann hefði gerst villiköttur og að þau myndu aldrei sjá hann aftur nema hvað í fyrra og hitteðfyrr sást til hans af refa- og minnkveiðimönnum. Þau brugðu á það ráð að skilja eftir mat handa honum til að venja hann á komu sína að bústaðnum og svo í sumar settu þau upp minnkagildru til að reyna að handsama hann. Það heppnaðist, kötturinn reyndist meira að segja ennþá muna eftir eigendum sínum og er bara hinn ljúfasti húsköttur þrátt fyrir villikattalífernið.

Í síðustu málsgreininni segir: “Læðan Doppa er ekki eins hress með heimkomu Krúsílíusar og vill sem minnst af honum vita, en hún kom inn á heimilið fyrir tveimur árum, þegar hjónin voru orðin úrkula vonar um að finna hann á lífi.”

Greinin endar svo á beinni tilvitnun í eiginkonuna hana Svanhildi: „Við vorum meira að segja búin að fara til miðils sem sagðist hafa séð hann í himnaríki, en það var greinilega ekki rétt.“