Ég hef verið að safna skeggi síðan í haust. Ekki eru allir á heimilinu jafnánægðir með andlitshárin en ég er búinn að lofa að leyfa þeim að fjúka núna um jólin.

Fyrir nokkrum dögum var ég að koma heim úr vinnunni eftir að myrkur skall á og á sama tíma var hann Hákon sonur hjónannna á efstu hæð sem er fjórtán ára einnig að koma heim. Ég spáði ekkert í því en seinna um kvöldið vorum við Dagbjört á leiðinni út þá mættum við Önnu mömmu hans. Hún fór að tala um skeggið mitt hvað þetta væri fljótt að koma. Síðan sagði hún okkur frá því að sonur hennar hafi komið heim fyrr um daginn og verði mikið niðri fyrir og sagt henni frá því að maðurinn í kjallaranum væri kominn með ROSA MIKIÐ SKEGG með tilheyrandi handahreyfingum frá höku og út um allt. Samkvæmt þeim lýsingum var eins og að ég liti út eins og umrenningur sem ekki hefur rakað sig í sautján ár. Setti saman mynd eins og ég ímynda mér að hann hafi séð mig.

kallinn og thrystijafnarinn

Í dag fengum við loksins hita í íbúðina. Ívar skipti um þrýstijafnara inn í kyndikompu og voula hiti umlykur okkur loksins. Þurfum ekki lengur að klæðasta lopa frá toppi til táar á köldum vetrardögum.

Við tilbiðjum þrýstijafnarann sem færir okkur hita…