Sun 22 Jan 2006
Þegar við vorum úti í Englandi var þáttur vikulega á dagskrá á ITV sem var nokkurs konar raunveruleikaþáttur um fólk sem ferðaðist til annarra landa og skipti um húsnæði við aðra fjölskyldu/einstakling í stað þess að borga fyrir hótel eða aðra gistingu.
Þetta fer þannig fram að fólk skráir sig hjá þar til gerðu fyrirtæki eins og t.d. HomeLink sem sér um milligönguna. Fólk segir sem sagt til hvaða lands það vill fara og hversu langan tíma það vill dveljast þar og fyrirtækið finnur fjölskyldu/einstakling sem vill skipta. Þetta fannst okkur stórsniðugt því fyrir utan allan peninginn sem sparast þá kynnist fólk þjóðinni betur og upplifar umhverfið á annan hátt en að vera túristi á þar til gerðu túristasvæði. Þar fyrir utan eru öll þægindi til staðar, hægt að elda mat sem sparar líka pening, ekki alltaf skemmtilegt að borða skyndibitamat í útlöndum í lengri tíma.
Í langflestum tilvikum sem við sáum í þessum sjónvarpsþáttum var fjölskyldan búin að skilja eftir kort og góðar og ítarlegar upplýsingar um það sem skemmtilegt væri að gera á svæðinu. Í föstudagsblaði Morgunblaðsins var birt grein um þetta efni sem nefnist „Margir vilja koma til Íslands og skipta á íbúð“ og rifjaðist þetta því upp fyrir okkur. Ætlum örugglega að nýta okkur þetta og hvet ég aðra að skoða þetta.
January 22nd, 2006 at 10:22
Ég yrði geggjað smeik um allt dótið mitt ef ég myndi bítta á íbúð í einhvern tíma.
Vorum að spá í að gera þetta hér núna næsta sumar, en held að það verði ekkert af því.
Ég einhvern vegin myndi ekki kæra mig um að einhver jón jónsson myndi sofa í mínu rúmi og vera gangandi um í mínu húsi sem er mér svo persónulegt :/
En þetta er brilliant hugmynd sem án efa margir nýta sér. Ég er alltaf svo öðruvísi og púkó þannig að það er ekkert nýtt
January 22nd, 2006 at 15:59
Það eru án efa margir sama sinnis og þú að finnast tilhugsunin óþægileg að vita af einhverjum ókunnugum í íbúðinni sinni í einhvern tíma.
Við myndum nú passa okkur á því að velja einhvern sem hefur skipt í gegnum miðlunina mörgum sinnum og fengið góð meðmæli. Eftir svona íbúðarskipti skrifar fólk nefninlega „evaluation form“ þar sem fólkinu sem dvaldist í íbúðinni er gefin einkunn um hin ýmsu atriði. Eins myndum við fjarlægja alla persónulega muni fyrir skiptin.
Á vefsíðu HomeLink eru sett fram 10 góð ráð sem hafa ber í huga áður en íbúðarskipti fara fram. Í fyrsta ráðinu er m.a sagt: „Never hide the existence of pets!“ örugglega ekki gaman að ferðast yfir hálfan hnöttinn og koma í íbúð sem er morandi í gæludýrum sem þarf að sinna.
January 22nd, 2006 at 20:07
hahaha… já nákvæmlega.
En ef ég ætti að taka það sem mér væri persónulegast væri íbúðin án efa tóm
Já það eru án efa margir sem eru sama sinnis, ég veit um eina sem var að fara til íslands núna í janúar, leigði sér íbúð á klakanum og leigði sína út hér á meðan þar sem hún verður heilan mánuð. Hún var að deyja úr stressi, læsti í geymslunni ýmislegt sem hún vildi ekki hafa liggjandi fyrir hvern sem er að sjá og fikta í. En tilhugsunin um að koma heim í íbúðina þegar einhver annar hefur verið þar er að fara með hana. En ef allt fer vel þá held ég að hún geri þetta oftar.
Held þetta sé líka auðvitað mikil spurning um hversu mikið maður treystir fólki almennt.
Jú ég gæti gert þetta ef þetta væri góðir vinir eða einhver í fjölskyldunni, en ekki bara einhver jón jónsson þótt hann væri með ekkert nema góð meðmæli 
Manneskja eins og ég sem treysti engum gæti aldrei gert þetta hehe
January 24th, 2006 at 1:50
Við vorum svona líka, frekar hrædd um okkar eigur og persónulegu muni, þangað til að við fluttum út til Englands.
En þar bauð yfirkennarinn minn okkur að passa íbúðina sína og köttinn Volt í London í tvær vikur á meðan hún var í Bandaríkjunum. Hún á algerlega einstaka íbúð fulla af ómetanlegum munum sem hún er búin að safna alla sína ævi og treysti einhverju fólki frá Íslandi fyrir henni, fólki sem hún þekkti svo gott sem ekkert. Við fórum vel með þetta traust og gengum sérstaklega vel um íbúðina og það er held ég það sem nánast allir myndu gera í sömu stöðu - það er ekki nema í algerum undantekningartilvikum sem einhverjir óvandaðir einstaklingar mundu fara óvarlega um heimili annara.
Ég held að það sé alveg þess virði að taka smá áhættu í lífinu