Opnunin á sýningunni heppnaðist vonum framar, samkvæmt lauslegri hausatalningu eftir minni þá mættu eitthvað í kringum 80 manns, jafnvel fleiri. Ég vil nota tækifærið og þakka ykkur sem komuð kærlega fyrir að sýna mér þann heiður. Sandra María sýningarstjóri sagði að aldrei hafi jafn margir komið á opnun þarna, ekki heldur áður verið lifandi tónlist.
Mér tókst að fá umfjöllun í DV á opnunardag undir fyrirsögninni „Dreymir um að komast utan á Kringluna“, þetta var lítil skondin umfjöllun undir flennistórri grein þar sem farið var í saumana á því að Brynja Idol-stjarna væri að skipta um knattspyrnulið, væri hætt að leika með ÍA og léki nú með sameinuðu liði HK og Víkings. Heiðurinn var allur minn.
Í dag komst ég svo á síður blaðs allra landsmanna, Morgunblaðsins, með jafnstóra grein og í DV en núna með aðeins menningarlegri fyrirsögn; „Framandleiki og myndgerð hljóð.“ Þeir birtu stóra mynd af Hverfisgötu verkinu mínu.
Setjum myndir frá opnuninni á myndakindina við fyrsta tækifæri.
Fórum út að borða í kvöld á Rossopomodoro. Við fengum okkur sæti og pöntuðum drykki og pizzur. Við sátum nálægt eldhúsinu og sáum við þjón einn ná í pöntun sem ætlunin var að bera til matargests. Sú ætlun stóðst ekki alveg þar sem skál af sósu sem hann var með á fatinu rann af því og helltist yfir hann og allt fór út um allt. Hlógum við mikið og hrósuðum happi yfir því að hafa valið rétt borð þar sem okkar borð var hliðina á borðinu sem varð að einni sósuslettu svo og umhverfið í kring.
Alltaf gaman að hlægja að óförum annarra en sú hláturstund entist víst stutt því handan barborðsins birtist annar þjónn með pizzu vora með bros á vör. Það bros breyttist fljótt í skelfingarvip því líkt og starfsfélagi hans fór hann á flug og missti aðra pizzuna nokkurnveginn yfir á hina sem rakst á vatnsglasið sem ég var að drekka úr og allt vatnið helltist yfir mig. Þarna sat ég holdvaut en alveg að springa úr hlátri og leit á jakkann hans Bjarna á stólnum á móti mér sem var allur út í pizzusósu, osti og áleggi.. þjónninn tók ekki eftir því strax heldur hafði áhyggjur af því sem hefði hellst yfir mig. Þegar við tjáðum honum það að þetta hefði nú einungis verið vatn og bentum honum á jakkann þusti aumingja þjónninn sem var alveg á bömmer inn í eldhús með jakkann í fararbroddi og talaði um þurrhreinsun í óráði sínu. Allir þarna sem voru nálægir m.a. kokkurinn voru við það að springa úr hlátri. Hann kom svo með jakkann og tók töskuna hans Bjarna sem ekki leit betur út, öll út í pizzu, og þreif hana. Þeir voru rosalega almennilegir buðu okkur matinn í boði hússins og buðust einnig til að borga þurrhreinsun fyrir okkur.
Við förum pottþétt þangað aftur…besta skemmtiatriðið í langan tíma.
