Sat 18 Mar 2006
Ég var í tíma í dag í mannfræði og umræðan snerist um það hvort karlmenn væru færir um að þrífa og hvort ætlast væri til eins mikil af karlmönnum og konum. Kennarinn nefndi það að hann hafi eitt sinn unnið við þrif og minni kröfur hafa verið gerðar til þeirra strákanna. Kennarinn velti því fyrir sér hvort þetta hefði breyst með eða hvort viðhorfið sé enn þannig að minni kröfur séu gerðar til þeirra. Stelpa í bekknum nefndi það að hún byggi með strák og stelpu og hún gerði miklu minni kröfur til hans varðandi þrif og þær gengu gjarnan frá eftir hann t.d. eftir samkvæmi. Ég hef verið að heyra önnur svipuð dæmi í gegnum tíðina í kringum mig.
Þetta fékk mig til að hugsa um það hvernig þetta er almennt á Íslandi. Pabbi minn hefur alltaf síðan ég man eftir mér verið einstaklega “duglegur” við allt þetta. Man vel eftir honum ryksuga, vaska upp og baka svakalegar rjómatertur. Þegar ég byrjaði að búa með Bjarna var þetta eins, hann var og er iðinn við þrifin. En það er víst ekki hægt að alhæfa með persónulegum dæmum.
March 19th, 2006 at 13:03
Iss, það er allur gangur á þessu. Ég er til dæmis gott efni í Allt í drasli þáttinn en Gumma tekst alltaf að redda þessu með þeim litla tíma sem hann hefur aflögu. Ég sá grein í Blaðinu þar sem stóð að helstu deiluefni para í nútímanum væru heimilisþrif. Ég get alveg tekið undir með þessari grein :S
March 19th, 2006 at 16:58
“Minn” var ekki duglegur við þrifin er við hófum bússkap… en í dag er hann duglegri en ég …
;)
March 20th, 2006 at 10:04
Jú, held þetta sé mjög mismunandi milli einstaklinga, hve ´þrifnir´ þeir eru. Einnig persónubundið hvort fólk í valdastöðum (í atvinnulífinu eða samböndum) gerir minni kröfur til stráka en stelpna. Finnst þó að þetta sé allt að jafnast út milli kynjanna eins og flest annað. Svo er fólk líka með mismikið þol fyrir sóðaskap, oft þarf ekki annað en að fólki sé nóg boðið og þá tekur það nauðugt að sér þrifnaðinn og verður því sá aðili sem þrífur meira.
Mikilvægast finnst mér að kenna börnum frá unga aldri að þrífa til eftir sig, hjálpa við heimilishaldið þannig að þessi heilaþvottur verðu þeim bara eðlislægur. Svona eitthvað sem gerðist ekki með mig
March 20th, 2006 at 13:26
ég er svo að fíla sumarstemninguna á síðunni, mikið langar mig í kokteil að kíkja hingað inn
March 20th, 2006 at 14:13
Jú þetta er vissulega mismunandi eftir einstaklingum - undanfarið hef ég bara heyrt raddir úr ýmsum áttum um að karlmenn kunni ekki að þrífa og því minni kröfur gerðar til þeirra, t.d varðandi frágang á vinnustöðum osfrv. En nóg um það…
Já við erum mjög ánægð með nýja sumarútlitið. Broskallinn hennar Huldu kemur út eins og hin brosmildasta sól sem kastar prakkaralegum geislum til sommer-kændanna.
March 20th, 2006 at 15:48
Skrýtið að það skuli bara vera konur sem skrifa athugasemd við þessa færslu en ég ríð þá á vaðið sem fulltrúi allra karlmanna í veröldinni.
Ég verð að viðurkenna að ég varð ekki meðvitaður um þrif fyrr en ég fór að búa sjálfur. Þá loksins rann upp þetta um ábyrgðina; ef þú leggur eitthvað frá þér þá kemur að því að einhver þarf að ganga frá því ef þú gerir það ekki sjálfur. Þá komst loksins samhengi í það sem foreldrar, afar og ömmur voru alltaf að „tuða“ um er ég var yngri.
En að karlar kunni ekki að þrífa held ég að sé bara eitthvað sem þeir sem því ekki nenna skýla sér bakvið. Þetta eru nú ekki beinlínis nein rosaleg vísindi.
March 20th, 2006 at 18:18
Systir mín býr með mér.. Hún er ógeðsleg. Tekur aldrei til og ruslar sífellt. Málningadrasl útum allt, ljót föt á víð og dreif og síðan horfir hún á sjónvarp og segir mér að hafa hljóð ef ég er e-ð að trufla Nágranna með kvarti..
Kynhlutverk og hegðun er því einn stór brandari í mínum huga!