kjaftakindin

Við fórum á ansi hreint magnaðann fyrirlestur í Borgarleikhúsinu í gær.

Þar var rithöfundurinn Andri Snær Magnason að kynna nýju bók sína „Draumalandið - sjálfshjálparbók handa hræddri þjóð“. Í þessari bók ræðst Andri á stóru mál samtímans á Íslandi, virkjanir, álvæðingu og herstöðina með skemmtilegum og einföldum samlíkingum, sterkum rökum og hárfínum húmor. Þar kom meðal annars fram að Iðnaðarráðuneytið (og þar af leiðandi ríkisstjórnin) er með stórfelld virkjanaráform á prjónunum og þarf að virkja allar sprænur á landinu til þess að fylla upp í opinber markmið sem sett voru fram í riti sem Iðnaðarráðuneytið gaf út. Til þess að nýta alla þessa orku sem til verður við þessar virkjanir þá verður að laða hingað stóriðju í áður óþekktri stærðargráðu.

Ég fullyrði að ekkert hefur hrist eins vel upp í mér í mörg ár og eftir fyrirlesturinn var ég bæði reiður og staðráðinn í að leggja mitt af mörkum til þess að koma í veg fyrir fleiri stórslys á hálendi Íslands.

Við Dagbjört ræddum saman, á Kringlukránni yfir bjór og flatböku, um hvað við sem einstaklingar gætum gert.

1. Kjósa gegn núverandi ríkissjórn og leggja okkar atkvæði á vogarskálarnar gegn virkjanaframkvæmdum. Samviskan hefur verið að naga mig enda kaus ég Sjálfstæðisflokkinn í síðustu alþingiskosningum og gaf ég þar af leiðandi mitt samþykki fyrir þessari skelfilegu stefnu.Vandamálið er hinsvegar hvað á að kjósa nú. Varla kýs maður Samfylkinguna enda tækifærissinnaður miðjumoðsflokkur sem ekki er treystandi til þess að flauta af stóriðjustefnu núverandi ríkisstjórnar ef hún kæmist til valda. Frjálslyndi flokkurinn er einhverveginn svo mikill brandari og ekki trúverðugur valkostur. Eini raunverulegi kosturinn í stöðunni eru Vinstri grænir og þrátt fyrir margt sem ég er mjög ósammála í stefnu þeirra eru þeir eini flokkurinn sem er klárlega á móti frekari virkjanaframkvæmdum og álvæðingu þjóðarinnar og þar af leiðandi verðugir handhafar atkvæði míns. Við vorum þó búin að ákveða að kjósa þá fyrir nokkru síðan til þess að leggja okkar af mörkum til að stoppa þessa vitleysu. Þrátt fyrir það teljum við okkur hugmyndafræðilega eiga enn mesta samleið með D. Svo er bara ekki hægt að skilja af hverju Framsóknarflokkurinn, sem er örflokkur með lítið sem ekkert fylgi, hafi svona mikið að segja um það hvernig þessum málum er háttað. Ekki má svo gleyma að hann hefur setið báðum megin við borðið; sjórnað bæði Iðnaðar- og Umhverfisráðuneyti þangað til nýlega. Upplifði maður Umhverfisráðherra sem skósvein Iðnaðarráðherra hvað eftir annað.

2. Það þarf að sannfæra fleiri um að gera slíkt hið sama og besta leiðin til þess er að vekja fólk til umhugsunar um málið með því að nota þau vopn sem Andri Snær hefur nú sett fram í bók sinni. Þetta er hægt að gera það á vinnustaðnum, í fermingarveislum, afmælum, á pöbbnum, í partíum osfrv.

3. Leggja málstaðnum lið með því að bjóða sig fram í sjálfboðaliðastörf hjá Hætta hópnum, Náttúruverndarsamtökum osfrv.

4. Nýta sérþekkingu og eigin áhugamál til þess að koma sjónarmiðum náttúrunnar á framfæri. Grafísk hönnun er mjög öflugt tól til að koma skilaboðum á framfæri til massans og ætla ég að nýta það til hins ýtrasta á næstu misserum í þágu málstaðarins.

Mér finnst samt eins og undanfarið hafi orðið meiri meðbyr með sjónarmiðum þeirra sem ekki vilja spilla ímynd landsins og náttúru með því að virkja hverja sprænu og fylla alla firði af stóriðju - vonandi er þessi meðbyr komin til að vera þannig að hægt sé að slá frekari eyðileggingu af skrifborðum ráðamanna.