Allir í kringum okkur virðast vera að fá sér hunda sem bara skemmtilegt.

Var að skoða heimasíðu HRFÍ og rakst á viðhorfskönnun framjóðenda sveitastjórnakosninganna gagnvart hundahaldi í Reykjavík. Þar kom margt skemmtilegt í ljós sérstaklega það að Sjálfstæðisflokkurinn er ákaflega jákvæður gagnvart hundahaldi og hundaeigendum. Benti Villi á að það er frekar kjánalegt að banna hundahald með undanþágum þar sem öllum er í raun leyft að fá sér hunda með skilyrðum. Frekar á að sjálfsögðu að leyfa hundahald með skilyrðum.

Skemmtileg tilbreyting frá því að líkja hundum við byssur eins og Stefán Jón Hafstein vill láta vera. Framsóknaflokkurinn er einnig mjög jákvæður svo það er bara að vona að Villi og félagar standi við stóru orðin. Hér er viðtalið við Vilhjálm í heild sinni:

PON

Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson í 1. sæti fyrir Sjálfstæðisflokkinn

1) Myndir þú leyfa hundahald í Reykjavík?

Já, enda fá allir þeir sem vilja halda hund í dag og uppfylla ákveðin skilyrði, undanþágu frá banninu.

2) Segðu okkur frá stefnu þíns lista í málum hundaeigenda í borginni.

Við teljum kerfið vera öfugsnúið eins og það er núna. Hundahald er bannað, en allir geta samt fengið hund að uppfylltum ákveðnum skilyrðum. Við viljum að hundahald verði heimilað, að uppfylltum svipuðum skilyrðum og gilda í dag. Þannig gerum við umhverfið jákvæðara gagnvart hundum, en drögum ekki úr þeim kröfum sem við gerum á hendur hundaeigendum, svo sem um þrifnað og öryggismál gagnvart þeim borgarbúum sem ekki kæra sig um að vera nálægt hundum. Fyrir utan þetta má nefna að við viljum fjölga svæðum þar sem hundaeigendur mega vera með hunda sína lausa. Það þarf að gerast á afgirtum, eða afmörkuðum svæðum þar sem það truflar ekki þá sem vilja síður mæta lausum hundi.

3) Er einhverra breytinga von í átt að rýmri reglum, t.d. að hundaeigendur fái að fara víðar um með hundana sína en nú er?

Já. Við teljum að yfirgnæfandi meirihluti hundaeigenda fari eftir settum reglum og sýni mikla ábyrgð í meðferð sinna hunda. Þessvegna ætti til dæmis að vera óhætt að leyfa fólki að ganga með hundana sína í ól um miðborg Reykjavíkur, eins og í öðrum hverfum borgarinnar, enda hefur það almennt farið vel fram.

4) Hvers vegna eru leyfisgjöld mun hærri í Reykjavík en nágranna sveitarfélögunum?

Við teljum að það þurfi að endurskoða bæði leyfisgjöldin og handsömunargjaldið. Þessi gjöld eru talsvert hærri en í nágranna sveitarfélögunum. Ég ætla ekki að fjölyrða um ástæðuna fyrir því, en ég held að með einfaldari og skýrari reglum ætti að vera möguleiki að gera þetta gjald sanngjarnara.

5) Finnst þér að handsömunargjaldið, 21.500 krónur, sé sanngjarnt miðað við það að þetta gjald eigi eingöngu að standa undir kostnaði við að handsama hundinn?

Vissulega er þetta nokkuð hátt gjald, en hinu má ekki gleyma að ef hundur er laus í þéttbýli, er eigandinn að brjóta reglur. Það er hagur allra að hundaeigendur fari í einu og öllu eftir þeim reglum sem settar eru í borginni. En ýmislegt bendir til að þetta gjald gæti verið eitthvað lægra, og við munum skoða það eins og áður segir.

6) Finndist þér hugsanlegt að hundaeigandi greiddi tryggingargjald fyrir hvern hund umfram einn?

Hann greiddi þá eitt leyfisgjald, en ef hann stendur sig varðandi allar reglur þá þyrfti hann ekki að greiða leyfisgjald fyrir hinn/hina hundana. Stjórnmálamenn eiga að vera opnir fyrir öllum góðum hugmyndum og ég er reiðubúinn til að skoða þetta vel. Hinsvegar er ljóst að vinna við að skrá hund númer tvö og þrjú er alveg jafn mikil og við að skrá fyrsta hundinn og umsýslan minnkar ekkert að ráði.