Í Blaðinu í fyrradag er grein með fyrirsögninni „Barnlausir einstaklingar vanræktir í kosningum“. Í undirfyrirsögn er svo sagt: „Prófessor í stjórnmálafræði segir hugsanlega ástæðu fyrir lélegri kjörsókn vera áhugaleysi flokka á málefnum barnlausra einstaklinga.“
Téður prófessor, Ólafur Þ. Harðarson, segir svo: „Það gæti verið að stefnumál flokkanna hafi beinst of mikið að fjölskyldum og eldra fólki og því hafi einstaklingurinn gleymst.“ „ Allir flokkar voru að bjóða umfangsmikla félagsþjónustu en ekki að lækka skatta eða önnur málefni sem varða einstaklinginn.“
Við hérna á Laugarnesveginum vorum einmitt að ræða þetta nokkrum dögum fyrir kosningar hversu áberandi það væri að framboðin kepptust um atkvæði barnafólks en mikið minna, ef þá eitthvað, um atkvæði okkar hinna. Loforð um minna skutl, ókeypis leikskóla, frístundakort upp á 50 þúsund fyrir hvert barn, samhangandi skóladag og þar fram eftir götunum var það sem hamrað var á. Það er hinsvegar mjög skrýtið því börn eru jú bara á þessum aldri í örfá ár en fólk hefur líklega kosningarétt í 60 - 70 ár. Þeir sem annaðhvort eiga ekki börn eða börn sem eru vaxin úr grasi eru þá líklega í miklum meirihluta kjósenda og því skrýtið að svona mikið skuli vera keyrt á þessu.
Fyrir utan þetta er líka áhugaverð sú staðreynd að skattgreiðendur sem ekki eiga börn séu að greiða fyrir þetta í stað þess að lækka skatta eða eitthvað annað sem kemur öllum vel. Fólk hefur þá sjálft vald yfir því hvað það notar peninginn í.
