kjaftakindin

Hér er mynd af forsíðu Morgunblaðsins í gær.

Á myndinni sést litli Georg Lárusson (das Fürer von Landhelgisgæslan) í byssuleik á sprengjueyðingaræfingu á Keflavíkurflugvelli.

Það er eitthvað mjög sorglega skondið við þessa mynd en á sama hátt óhugnalegt.

Vonandi halda strákarnir sig við þykjustuleikinn.

Á okkar heimili hefur endurvinnslu verið gert hærra undir höfði með tíð og tíma enda sjálfsagt mál að minnka skaðann sem náttúran verður fyrir af okkar ofurneysluvenjum. Það er jú ávallt gott að geta endurnýtt það sem hægt er að endurnýta.

Eða hvað?

Ég hef alltaf verið viss í minni sök að endurvinnsla sé ekki bara af hinu góða heldur nauðsynleg til þess að hægt sé að byggja þessa plánetu um ókomna tíð, skilja henni í sæmilegu ástandi til komandi kynslóða og allt það. Þessi heimsmynd fékk góðan hristing í gær þegar ég horfði á þátt af Penn & Tellers Bullshit! þar sem þeir taka fyrir endurvinnslu.

Hér er hægt að horfa á þáttinn á Google Video.

Í stuttu máli færa þeir rök fyrir því að endurvinnsla sé verri en urðun vegna þess að það fer meiri orka í að flytja, flokka, geyma og hreinsa (sem eru allt nauðsynlegir hlutir til að koma efninu aftur í nýtanlegt horf) heldur en að framleiða nýjan hlut. Þar af leiðandi er óhagkvæmara fyrir umhverfið að endurvinna og erum við í raun að gera umhverfinu meiri óleik heldur en gott.

Samkvæmt þessu er endurvinnsla hugsanlega mesta sóun samtímans á tíma, peningum, mannafli og orku.

Annað sem þeir færa rök fyrir er að endurvinnsla á pappír sé líka tóm vitleysa. Skógar eru ræktaðir til þess að búa til pappír og megnið af pappír í dag kemur frá svokölluðum skógarbændum (e. Treefarms). Þetta er endurnýtanleg auðlynd; því meira af pappír sem við eyðum því fleirri tré verða til. Samkvæmt þessu erum við ekki að gera náttúrunni greiða með því að endurvinna pappír, reyndar þvert á móti. Flytja þarf þennan pappír í endurvinnslu (flutningabílar menga) þar sem hann er flokkaður, þaðan er hann fluttur í pappírsverksmiðju (oft langar leiðir, jafnvel yfir höf eins og hérna á Íslandi) þar sem hann er hreinsaður, tættur og bleikjaður til að hvíta hann (sem mengar ennþá meira).

Benda þeir á að hagkvæmasta og besta leiðin fyrir umhverfið sé að urða sorp í svokölluðum landfyllingum sem uppfylla ströng umhverfisskilyrði. Þar er gengið frá ruslinu á þann hátt að það kemst ekki inn í hringrás náttúrunnar. Metan gasið sem myndast við niðurbrot lífrænna efna í svona fyllingum er meira að segja hægt að safna saman og nýta til að framleiða rafmang eða sem eldsneyti á bíla eins og er gert hérlendis. Það er ekki nægt pláss til að taka við öllu þessu rusli hafa margir haldið fram. Samkvæmt Penn & Teller er það kolrangt. Sem dæmi þá getur 56 x 56 km landfylling 200 metra djúp tekið við öllu sorpi í Bandaríkjunum næstu 1000 árin. Það er ekki svo mikið pláss.

Ég held það þurfi að hugsa aðeins betur um hvort einhverjum sé greiði gerður með endurvinnslu.

Á YouTube er hægt að nálgast nokkra Fóstbræðrasketsa.

Hér er líklega sá frægasti. Hahahahah…. alltaf jafn fyndinn!

Fórum í útilegu um síðustu helgi með hundinum Bubba (sem við vorum að passa) og Huldu og Terry í Hafnarskóg rétt fyrir utan Borgarnes. Fengum þvílíka bongóblíðu, bæði sól og hita, en það var búið að spá að hiti yrði um það bil 10 stig og skýjað.

Hér er myndskeið af Terry og Bubba kæla sig niður í hitanum.

Lesblindi fréttamaðurinn greinilega á vakt í kvöld.

Nú er að koma kvikmynd um Borat úr Ali G þáttunum. Mér hefur alltaf fundist hann fyndnari heldur en Ali og leyfi ég mér þess vegna að vona að hún verði betri en Ali G kvikmyndin sem var afar slök. Kynningarmyndböndin lofa allavega mjög góðu.

Kynningarmyndband 1

Kynningarmyndband 2

Fengum okkur kvöldgöngu niður á Laugarnestanga og settumst niður við fjöruborðið skammt frá skrýtnu (en skemmtilegu) heimili hans Hrafns Gunnlaugssonar. Ótrúlegt hverstu stutt þarf að fara til þess að komast frá borginni og út í náttúruna. Þarna er hægt að skipta út umferðarnið fyrir fjölbreyttan fuglasöng, rafmagnsljósum fyrir ljósaskiptin í sléttum sjónum og almennt öngþveiti borgarlífsins fyrir innri ró.

Mælum með Laugarnestanganum!

Klambratúnið er alger snilld.

Seinnipart sumarsins höfum við gert töluvert af því að fara þangað í hádeginu og snæða nesti, oftast nær hina sívinsælu Baguette með Brie-osti, tómötum og ferskum basil. Sehr gut!

Það er hálfgerð synd að á sólríkum dögum erum við ein af örfáum sem nýta sér þetta frábæra svæði, mest hundaeigendur leika við hvuttana sína og fólk sem er að stytta sér leið í gegnum garðinn.

Og núna þegar búið er að leyfa hundahald á svæðinu og ætti það að vera hvatning fyrir okkur til að nýta þetta svæði enn meira þegar Kolka mætir á svæðið.