kjaftakindin

4 vikur í sýningu og 8 verk eftir að mála. Mynd númer tvö af tíu:

Á mbl.is í dag er frétt um að nýja Orkuveituhúsið hafi farið 4 milljarða fram úr kostnaðaráætlun, kostaði samtals 5.8 milljarða, en það átti upphaflega að kosta 1.8 milljarða.

4 milljarðar eru 4 þúsund milljónir og það er mikið fé. Af hverju byggði Orkuveitan ekki bara hefðbundið skrifstofuhúsnæði og gaf öllum þeim heimilum sem er í viðskiptum við það frítt rafmagn og heitt í vatn í hálft ár. Eða lækkaði bara gjaldskránna.

Já hann Alfreð Þorsteinsson stóð sig svo vel við byggingu Orkuveituhallarinnar að í staðinn fyrir að draga hann til ábyrgðar er hann er settur í að byggja hátæknispítalann. Ríkið áætlar 18 milljarða í það verkefni, verðum við ekki að gera ráð fyrir að Alfreð fari 36000000000 fram úr áætlun í því verkefni?

Nú er búið að taka raf-Magnið af - magninnkaup á smáskilaboðum dugðu ekki til að klína honum upp á Supernova þrátt fyrir einbeittan brotavilja íslensku þjóðarinnar. Hann Magni tapaði sem sagt og nú getur hann komið heim og sungið með Á móti sól og breytt nafninu sínu í Magnea.

En að öllu magni slepptu þá verður spennandi að sjá hvernig hann spilar úr þessu tækifæri. Það væri sóun að hann færi aftur í Á móti sól og syngi í meðallagi góð popplög langt fyrir neðan getu og tæki síðan brúðkaupspakkann í aukastarfi. Hann á heldur ekki að gera tökulagaplötur með geldum ábreiðslulögum sem koma bara út fyrir jólin að hætti Rósa krans, plötur sem mala gull en öðru fremur mala virðingu.

Úrslitin komu mér ekki á óvart því frá fyrsta þætti hefur verið augljóst að Lukas myndi enda sem söngvari hljómsveitarinnar enda með rétta útlitið, öðruvísi hreyfingar á sviðinu og skemmtilega skrýtna rödd. Svo semur hann fín lög. Svo sigurviss var ég fyrir hönd Lukasar að ég lagði heila vínflösku undir í potti uppi í vinnu og sé ekki eftir því. Við vorum fjögur sem veðjuðum á Lukas, þrír sögðu að Magni myndi sigra, eins með Dilönu og Toby.

Sem sagt: Lukas rúmlega þrefaldaði áfengisMagnið mitt, rúmlega þrefallt húrra fyrir því.

Á sunnudagskvöldið var mögnuð (kemur Magna ekkert við) heimildarmynd sýnd á Ríkissjónvarpinu.

Þessi heimildarmynd var um eina ljósmynd sem tekin var af AP fréttaljósmyndaranum Richard Drew þegar árásin á Tvíburaturnana var gerð.

Það sem er svo ótrúlegt við þessa mynd er að hún var sett ofan í skúffu í kjölfar fréttaflutnings af atburðunum hræðilegu og í staðinn birtu blöðin hetjulegar myndir af björgunarmönnum sem sýndu að þjóðarandi bandaríkjanna væri ekki sigraður. Þar sem myndin var birt vakti hún mikla reiði almennings. Ég var að sjá þessa mynd í fyrsta skiptið núna í þessum þætti þrátt fyrir að hún sé ein ótrúlegasta myndin frá þessum atburðum.

Það sem mér finnst svo sterkt við þessa mynd er að hún er fagurfræðilega mjög falleg og svo spyr maður sig hvort þessi aumingjans maður hafi hrapað þegar hann var að teygja sig lengra út eftir súrefni? Eða kaus hann kannski þennan dauðdaga fram yfir hinn?

Það er erfitt að setja sig í þessi spor.

Af hverju ætli það séu ekki fallhlífar í svona stórum byggingum, reipisstigar innbyggðir í gluggkörunum (nokkrir á hverri hæð) öryggisnet út frá neðstu hæðunum sem tekur fall þeirra sem niður falla eða eitthvað sem tryggir öryggi fólks í svona aðstæðum?

Ætli nýr ríkisskattstjóri hafi verið ráðinn útlitsins vegna? Hann er allavega ansi ríkisskattstjóralegur í þessum fallega jakka, með þetta smekklega bindi og með þessi látlausu gleraugu.

Mér var að bjóðast að halda sýningu á menningarstaðnum Næsta bar frá miðjum október í fjórar vikur en á þeim stað kemur saman landsliðið í menningu og svalar þorsta sýnum. Ég ætla að sýna þar málverk úr nýrri seríu sem ég hef verið að vinna að. Er reyndar bara búinn með tæplega tvær myndir og á þá „aðeins“ eftir að mála sjö til átta. Þarf líklega að nota einhverja sumarfrídaga sem ég á inni til þess að ná að klára þessar myndir í tæka tíð - ekki nema rúmur mánuður til stefnu og nóg annað að gera við að hanna upp í Hvíta húsi, kenna uppi í Listaháskóla og læra listasögu og heimspeki upp í Háskóla Íslands.

Verkin á sýningunni eru úr Judicature seríunni minni sem í stuttu máli ganga út á að reyna að tengja framhjá meðvitundinni og koma hendinni í beina tengingu við undirmeðvitundina í sönnum anda súrrealismans. Þessar myndir vinn ég þannig að í gamla enska vasaorðabók krota ég skissu og er efsta orðið á hverri síðu innblástur hvers myndverks. Þessa skissu vinn ég svo með „meðvitundinni“ í tölvu. Á endanum öðlast verkið elíft líf sem málverk á striga.

Er kominn með nafn á sýninguna og verður það

Nafnið vísar í aðferðina til að ná fram þessum myndheimi og hvernig við erum sífellt undir hæl meðvitundarinnar í öllu sem við gerum.

Við hérna á Laugarnesvegi númer fjörtíuogátta erum búin að fylgjast með rokkstjörnuævintýri Magna frá upphafi, dag og nótt bókstaflega.

Ég skellihló þegar ég heyrði að Guðmundur Magni úr hinni skelfilegu hljómsveit Á móti sól hefði komist í átján manna hópinn og hló ennþá hærra þegar hann komst í sjálfan þáttinn. En svo reyndist hann nú vera betri heldur en ég átti von á og er nú bara búinn að standa sig nokkuð vel í flest skiptin sem hann hefur komið fram. Það sem ég get ekki skilið er af hverju fólk fær ekki leið á nafnaklisjunni. Á ensku er það magnificent og magnified aftur og aftur en á okkar ylhýra er það magnaður, í miklu magni osfrv. Hér býð ég fram nokkur orð sem ekki er búið að hamast á:

Fyrir Dave, Gilby, TeeLee og herra Newsted: Magnification, magnify, magniloquent (er sögn og þýðir „using high-flown or bombastic language“, fínt fyrir TeeLee) og magnitude (great size or extent of something).

Fyrir hin stórskemmtilegu innskot „fræga fólksins“ á SkjáEinum: Magnari, Magnea, magnesín, magnbundinn (háður magni), magnlaus, magnstola (þýðir máttlaus), Magnús og magn-fenni (fannkyngi).

Fyndnast hefði verið fyrir hann að nota fyrra nafnið sitt, Guðmundur, í þáttunum. Þá hefði hann líklega verið kominn heim enda ekki auðvelt að muna nafnið, hvað þá að segja það. Ætli honum hefði ekki verið gefið gælunafnið Ice-God eða eitthvað álíka hallærislegt.

Undanfarna daga hefur svo borið á því að fyrirtæki eru að laumast ósmekklega upp á Magna-lestina til þess að fá ókeypis far upp á stjörnuhiminn. Tvö dæmi sem ég hef lesið um eru SPRON með peningagjöfum til Magna, sem vildi til að þeir auglýstu með ótalmörgum heilsíðuauglýsingum sem gefur til kynna að þetta hafi ekki verið gert með hans hagsmuni í huga. Síðan las ég í dag að einhvert fyrirtæki ætlaði að gefa hjónunum dúnsæng. Það er sko ódýr auglýsing.

Ég er nokkuð viss um að fleiri fyrirtæki bætast í hóp hinna ósmekklegu núna á næstu dögum.

Tíminn líður nákvæmlega ekki neitt þegar verið er að bíða eftir einhverju skemmtilegu.

Kolka er að verða þriggja mánaða gömul í næstu viku og enn eru þrír mánuðir eftir í biðinni. Þetta er eins og þegar maður var lítill að bíða eftir jólunum hálft árið og tíminn hreyfðist ekki neitt.

Við erum nú samt svo heppin með ræktanda því hún er einstaklega dugleg að senda okkur myndir og myndskeið. Fáum yfirleitt myndir tvisvar í viku og myndskeið einu sinni í viku. Myndskeiðin hjálpa okkur í gegnum þessa erfiðu tíma (sniff sniff) og hér er það nýjasta.



Þarna eru Kolka (næstum því alveg hvít hægra megin og með lengsta skottið), Bono og Helga að leika sér. Á myndskeiðinu sést líka Mirva sem er vinkona Önu (sem líklega er bakvið myndavélina). Takið eftir að hún segir „Ei purra“ við hvolpana en það gerði Dagbjörtu mjög forvitna og á Wikipedia fann hún að þetta þýðir „ekki bíta“. Veraldarvefurinn er yndisleg uppspretta nytsamlegs fróðleiks.

Fullt af myndum og upplýsingum um Kolku á vefsíðunni hennar Kolku.