Sun 1 Oct 2006
Ég elska skvass, hef aldrei verið týpan að hlaupa á hlaupabretti á sama staðnum í tíma og ótíma. Miklu skemmtilegra að hlaupa eins og brjálæðingur eftir bolta og reyna að klekkja á andtæðingnum enda líður tíminn ótrúlega fljótt þannig. Ég og Dóra vorum duglegar að stunda þessu skemmtilegu íþrótt áður en ég og Bjarni fluttumst búferlum til Englands.
Nú nokkrum árum seinna er ég byrjuð í skvassi á ný með henni Huldu og erum við bara að verða nokkuð góðar í þessu. Þetta tekur vel á enda vorum við varla að hafa fyrsta tímann af og másuðum og blésum eins og úlfurinn vondi. En nú er allt annað að sjá okkur og við spilum leikinn eins og hinir mestu og bestu atvinnuleikmenn… tja ég segi það nú kannski ekki alveg en þetta er allt að koma hjá okkur. Erum merira að segja búnar að fjárfesta í góðum spöðum og kúl gleraugum svo við lúkkum vel 
Við erum jafnvel það duglegar að lyfta í tækjasalnum fyrir skvassið. Gufan í lokin setur svo punktinn yfir i-ið.
Fyrir þá sem hafa áhuga á skvassi þá eru ágætar leiðbeingar að finna hér í formi myndskeiða og texta en þar er farið yfir öll helstu atriðin sem hafa þarf í huga.
October 1st, 2006 at 8:38
Hæ, já ég (íþróttaálfurinn mikli) hef oft hugsað þegar fólk er að reyna fá mig í eitthvað hreyfingar rugl að ef ég gerði eitthvað gæti skvassið ábyggilega verið það skemmtilegasta sem hægt er að gera. Annað en körfuboltaruglið hans Bjarna. Körfubolti var valinn leiðinlegasta íþróttin árið 2005.
…af mér.
…held samt ég fari ekkert í skvass.
October 2nd, 2006 at 13:05
Já, það er fátt skemmtilegra en skvass miðað við brennsluna og átökin.
Áhugaverðast er þó að fylgjast með aðdáendahópnum sem safnast saman fyrir utan sveitt glerbúr okkar og hlær. Já hlær að sinni eigin vankunnáttu segi ég! En þeirra bíður bjartari framtíð ef þau halda áfram að fylgjast með okkur munda spaðann og hækka spilunarstuðul Íslands.