Eins og kom fram í færslu hér á undan fórum við á söngleikinn LEG í Þjóðleikhúsinu á föstudaginn. Í gær (sunnudag) fórum við svo á annan söngleik með þriggja stafa orði - ÁST - í Borgarleikhúsinu.

ast

ÁST er hreinlega með betri sýningu sem við höfum séð í háa frúarinnar tíð. Hún er afslöppuð og áreynslulaus, laus við alla tilgerð en jafnframt áhugaverð, fyndin, raunsæ og innihaldsrík. Hún hélt athyglinni allan tíman. Lagavalið er mjög áhugavert í þessum skemmtilega söngleik meðal annars gamlir íslenskir söngvar, júróvisjón lög, poppslagarar, rokklög (t.d. Fjöllin hafa vakað), Bítlalög, erlend popp og rokklög og svo framvegis. Allt lög sem maður þekkir.

Dáldið fyndið að sjá þessa tvo söngleiki sömu helgina, LEG (í Þjóðleikhúsinu) sem fjallar um ástir og örlög ungs fólks í Fjölbraut í Garðabæ og svo ÁST (í Borgarleikhúsinu) sem fjallar um ástir og örlög gamals fólks á ónefndu elliheimili.

Það sem hefði toppað helgina var að fara að sjá söngleikinn LÍF í (í Landsbyggðarleikhúsinu) sem fjallar um ástir og örlög miðaldra fólks á vinnustað úti á landi (djók).