kjaftakindin

Hér er auglýsingins sem Kolka lék í vor. Þetta eru tvær svokallaðar veðurstiklur - stuttar auglýsingar sýndar á undan veðurfréttum - fyrir Union Investment í Þýskalandi.

Svo kíktum við inn á vefsíðu fyrirækisins að gamni í kvöld og sáum að það var komin ljósmynd af henni líka.

Opnaði sýningu í gallerí Temp í gærkvöldi á Laugavegi 35 (lítið gallerí fyrir grafíska hönnuði inn af skóbúðinni Far) við lítinn fjölda viðstaddra (eiginlega bara nánustu fjölskyldu mína). Það varð til þess að við þurftum að drekka allt hvítvínið sjálf. Ég get líklega sjálfum mér um kennt þar sem ég sendi bara út boð í tölvupósti í hádeginu í gær.

Hér er smá texti um sýninguna.

Verkin sem sýnd eru í gallerí Temp eru prentverk unnin á síðustu árum upp úr skissum úr enskri vasaorðabók. Hugmyndin er að búa til óhlutbundin myndverk innblásin af einu orði sem er efst á þeirri síðu sem teiknað er á í orðabókinni, gera þannig orðið að mynd. Aðferðin sem notast er við er byggð á kenningum súrrealistana um að ná í myndheim djúpt í undirmeðvitundina með því undirbúa sig andlega undir hvert verk. Fyrst hreinsa hugann, velja síðu af handahófi og byrja strax á teikna án þess að hugsa. Setja þannig niður á blað það fyrsta sem kemur í hugann án þess að láta hugsun koma að máli. Þannig verður penninn bein framlenging á hugmyndafluginu. Myndin þróast svo áfram með því að treysta á tilfinninguna eina en ekki hugsanir eða rök, reglur eða hefðir.

Sýningin verður uppi næstu tvær vikur fyrir þá sem vilja skoða. Getið líka slegið á þráðinn og fengið leiðsögn. Svo er ég að fara purfa nýtt efni í gallerí Dóra (einn veggur bakvið Halldór fyrrum samstarfs mann minn upp í Hvíta húsi). Er svo með tvær sýningar bókaðar eftir áramót, eina á Sólon í janúar og svo set ég upp mína fyrst „stóru“ sýningu í Listasafni Borgarness í febrúar eða mars. Stefni á að sýna myndbands og hljóðverk þar ásamt stórum ljósakassaverkum.

Í mörg ár hef ég haft fuglinn skarf á heilanum - hef heillast af honum án þess að vita nákvæmlega af hverju. Skarfur heitir á grísku Phalacrocorax en á ensku Cormorant. Á Wikipediu er hægt að lesa margt fróðlegt um tegundina m.a. annars að til eru 40 mismunandi undirtegundir af skarfi og að í Kína sé hann notaður til að veiða fisk. Það virkar þannig að snöru er komið utan um háls fuglsins og hann látinn veiða fiska. Smærri fiska getur hann gleypt en stærri fiskar stoppa í hálsinum vegna snörunnar sem veiðimaðurinn nær svo úr hálsinum.

Ég hef helst nýtt þennan áhuga á skarfinum í tengslum við tónlistarverkefnið Uzi Jakapi en stefnt er á plötu núna í haust þegar Friðrik bróðir fær frí frá upptökunámi í London. Skarfur með útþanda vængi er einmitt merki Uzi Jakapi. Býst við að platan fái nafnið Phalacrocorax frekar en skarfur (of djass-tilgerðarlegt) eða Cormorant (of hernaðarlegt).

Ég held að það sem heilli mig sé að skarfurinn heldur úti vængjum sínum (það veit enginn af hverju en líklega til þess að þurrka þá) í tíma og ótíma – eins og að hann sé að svífa án þess að takast á loft.

Fyrir nokkrum árum benti pabbi mér á að það væri skarfa „hang-out“ í Hafnarfirði og fórum við og tókum ljósmyndir af þeim sem ég nýtti í smá myndskeið fyrir Uzi Jakapi (sjá hér að neðan). Nú þegar ég hef eignast góða myndbandstökuvél (réttara sagt fyrirtækið EKKERT) þá hef ég tekið upp skarfa við Borgarfjarðarbrú og í Hafnarfirði og veit ég af skarfaskeri í Kolgrafarfirði (rétt hjá Berserkseyri á Snæfellsnesi) sem ég ætla að kíkja á næst þegar haldið verður vestur.

Ég væri til í að kaupa mér uppstoppaðan skarf til þess að hafa í stofunni hjá mér. Ef einhver vill gleðja mig á næsta afmæli þá kostar það bara 25 til 45 þúsund…. ekki gleyma að hann þarf að vera uppstoppaður með vængina úti.

Höfum verið iðin við að yfirgefa höfuðstaðinn og heimaborgina Reykjavík í sumar til að kanna lönd, strönd og jafnvel eina og eina önd. Á laugardaginn héldum við suður á bóginn og renndum upp í bústað til pabba og Helgu og co. undir Mýrdalsjökli með stuttri viðkomu hjá afa mínum og ömmu. Vorum í góðu yfirlæti í góðum félagsskap í góðu veðri. Þegar við komum heim í dag komum við úr sól og hita í súld og ský. Þetta var hin fínasta helgi. Hér eru tvær myndir af Kolku við bústaðinn hjá þeim og svo úr gönguferð upp á fjalli.

Vorum að horfa á Jay Leno í kvöld sem er ekki í frásögur færandi nema að Sebastian Maniscalco uppistandari náði svo vel til okkar. Hann var alveg ótrúlega fyndinn. Fann tvö myndskeið með honum á YouTube.

Hér er hið fyrra:

Og hér kemur hið síðara: