kjaftakindin

Niðurníðsla og veggjakrot í miðbænum er búið að vera mikið í umræðunni undanfarið. Í öllum hasarnum um hvað miðborgin sé öll útkrotuð gleymist að veggjakrotararnir setja líka mark sitt á aðra hluta höfuðborgarinnar eins og t.d. hverfið okkar - Laugarneshverfið. Ég tók einn 15 mínútna bíltúr í gærmorgun og myndaði það krot sem á vegi mínum varð.

Þetta er ekki beint fallegt. Ætla þó ekki að ganga svo langt að segja að hverfið sé í niðuríðslu eða að ástandið sé eitthvað verra en það hefur verið áður.

Oft heyrir maður að borgaryfirvöld þurfi að útbúa aðstöðu fyrir veggja-„listamennina“ og beina brúsum þeirra í réttan farveg á fyrirfram ákveðnum veggjum. Miðað við þessar myndir er ekki annað hægt en að gefa lítið fyrir svoleiðis útskýringar. Það er ekki hægt að sjá að það sé einhver listræn tjáning eða brennandi þörf á að segja eitthvað í þessu veggjakroti. Þetta eru krakkar með skemmdarfýsn en ekki tjáningarþörf. Skemmdarfýsninni verður ekki svalað með því að fá leyfi til að spreyja og bara á ákveðnum veggjum.

Burtséð frá þessum ófögnuði eru allar götur og stéttar skreyttar með brotnum flöskum og rusli. Maður verður sérstaklega mikið var við glerbrotin þegar er gengið með hund í bandi um hverfið enda stórhættulegt fyrir fjórar „berfættar“ fætur að stíga niður fæti þar sem glerbrot stendur upp úr malbikinu.

Ég held það sé kominn tími á vorhreingerningu í hverfinu.