kjaftakindin

Fortíðarljóminn er allsráðandi þessa dagana og bera færslur mínar klárlega þess merki.

Þegar ég var á unglingsaldri og vann upp í Borgarfirði á sumrin að tína tómata og agúrkur, nánar tiltekið á garðyrkjustöðinni Laugalandi sem afi og amma áttu, var ekki mikið fyrir mann að gera. Varð maður því að hafa ofan af fyrir sjálfum sér.

Einifell hét bær inn af Varmalandi (þar sem Laugaland er) og hafði nýlega farið í eyði. Þar hafði búið fjarskagömul kona með sítt grátt hár í fléttu, þrekinn sonur hennar sem var með svart hár niður á herðar og eldgamall vinnumaður með fáar tennur. Fólkið hélt sig frekar til hlés og var ekki mikið að blanda geði við annað sveitafólk. Gamla konan dó svo og sonurinn flutti á Akranes og bærinn þar með farinn í eyði.

Vinnufélagi minn í garðyrkjustöðinni var nokkrum árum eldri en ég og þar af leiðandi með bílpróf. Við keyrðum eitt sinn í afþreyginarleit upp að bænum yfirgefna og fórum að snuðra í kringum húsið. Komumst einhvern veginn inn í húsið og þar kenndi ýmissa grasa, allskonar gamaldags dót og drasl sem skilið hafði verið eftir. Á meðal þess sem ég fann þarna voru gamlar poilaroid myndir af geitum. Þar á meðal var þessi mynd hérna.

Þessi mynd hefur átt fastan stað í huga mér æ síðan og dúkkar alltaf upp öðru hverju þegar ég gramsa í gömlum skjölum. Skemmtilega grænir veggir með myndum, gular gardínur og stofublóm, geit upp í sófa eins og á hverju öðru heimili - ekkert sjálfsagðara. Var geitin gæludýr eða stalst hún inn og hoppaði upp í sófa? Bóndasonurinn náði þá í myndavél af þessu skemmtilega augnabliki. Hver veit - ekki ég. En það er gaman að velta því fyrir sér.

Sumir eru hneykslaðir að heimilishundum sé hleypt upp í sófa…

4 vikur í sýningu og 8 verk eftir að mála. Mynd númer tvö af tíu:

Hef nýlega tekið aftur upp á því að taka myndir á rússnesku Lómó myndavélina mína eftir nokkra ára hlé.

Það er gaman.

Myndir teknar á filmu hafa svo mikinn sjarma og ákveðin einkenni sem ekki fæst með geldum stafrænum myndavélum, þær hafa jú það markmið að grípa raunveruleikann eins nákvæmlega og hægt er. Það er ekki það sem ég sækist eftir í ljósmyndum.

Myndin hér að ofan er tekin í bjórgarðinum bakvið Dillon á Laugavegi og er gott dæmi um skemmtilega og óvænta mynd úr Lómó vélinni.

Það eru hinsvegar ekki allir eins hrifnir af þessum Lómó vélum og ég. Ég og Dagbjört vorum um daginn á Kaffibarnum að sötra öl, ég sá skemmtilegt myndefni (vegginn á Tælenska staðnum hinum megin við götuna séð gegnum glerið á hurð Kaffibarsins) og reif ég því Lómóinn upp úr vasanum og smellti af. Um leið og ég gerði það gengur upp að mér Páll Stefánsson, þekktur ljósmyndari, hann tjáði mér að hann ætti svona vél en notaði hana aldrei því honum fannst hún langt í frá vera spennandi. Ég er honum mjög ósammála. Hann mælti með að ég fengi mér gamla Hasselblad, ég fengi sama karakter úr henni og Lómó en betri myndir.

Ég á enn eftir að athuga það. Grasið er ekki enn orðið grænna hinumegin.

Hættum þessum stafræna rugli og fáum okkur öll gamlar lélegar filmumyndavélar.

Nú er bóhemlífinu lokið og ég náði bara að mála eina mynd á þessum fimm dögum. Hún heitir Sheath og sést hér að neðan.

Ég safnaði samt fullt af spennandi mynefni í fleiri Ostranenie verk og er nú kominn með nægilega mikið efni í stóra innsetningu þar á bæ ásamt nokkrum myndverkum. Ég ætla samt að halda áfram að mála myndir í Judicature myndaflokknum á næstum vikum.

Þegar við fórum til London í vor gistum við á Selfridge hótelinu sem er í sömu byggingu og Selfridge búðin. Gluggaútstillingarnar voru ákaflega skemmtilegar enda voru ferðamenn í hópum fyrir framan gluggana að taka myndir. Við gátum að sjálfsögðu ekki stillt okkur heldur og tókum meðal annars þessar myndir.

Það varð uppselt á aðalkeppni Eurovision en hefðum getað fengið miða á undankeppnina en það hefði bara verið svo ömurlegt ef Silvía hefði komist áfram að vera fyrir utan höllina þegar hún myndi vinna aðalkeppnina.

Ætluðum hvort sem er að millilenda í London þannig að við ákváðum að vera bara lengur í Englandi og fljúga svo aftur heim. Erum búin að kaupa flugmiðana, vorum svo heppin að fá MJÖG ódýra miða.

Ætlum að heimsækja Heiðrúnu og fjölskyldu í Bexhill, Christy í London (fyrrv. kennara hans Bjarna), fyrrv. samnemendur hans, fara í leikhús, þrívíddarbíó, versla, skoða markaði, fara á pöbbarölt, tónleika (ef við finnum einhverja skemmtilega), fá fuglaflensuna o.fl.

Erum opin fyrir uppástungum, þannig að ef þið lumið á einhverjum smellnum hugmyndum endilega að láta þær flakka.

Svona í loks ársins er alveg tilvalið að rifja upp árið eins og almennilegum fréttavef sæmir. Það er líklega alveg óhætt að gera það núna þar sem ólíklegt er að eitthvað markvert gerist úr þessu. Kannski erum við að gleyma einhverju en þetta er það helsta sem við munum.

Innflutningsveisla fyrir ættingjana

Við lágum yfir matreiðslubókum í marga daga til að ákveða hvað við ættum að bjóða upp á í þessu 15 manna boði og alltaf vorum við hrædd um að vera með of lítið. Við stóðum kófsveitt allan daginn og elduðum auðvitað alltof mikið. En þetta heppnaðist vonum framar og sérstaklega klakaskálin úr ís sem sló í gegn.

Berserkseyri

Við skruppum í nokkrar stuttar ferðir á Snæfellsnes, nánar tiltekið Berserskeyri sem er ættaróðal Dagbjartar. Fyrsta ferðin var um hávetur og er alveg jafn fallegt um að litast á þeim árstíma og öðrum þrátt fyrir að það dagsbirtan sé af skornum skammti.

Þórður fermdist

Þórður bróðir Dagbjartar fermdist og haldin var svaka veisla heima hjá honum. Nú styttist í bílprófið og börnin. Myndavélin gleymdist því miður við þetta tilefni og er því myndin hér að ofan af veraldarvefnum.

Listasafn Íslands

Dagbjört fékk sumarvinnu á Listasafni Íslands þar sem hún vann í þrjá mánuði við að skrá sýningarskrár og boðskort inn í gagnagrunn safnsins. Var þetta góð tilbreyting þar sem vinnutíminn var frá 8-4, engin helgarvinna og staðsetningin góð (við tjörnina).

Endurbætur á baðherbergi

Kvöld eitt í byrjun sumarsins var ákveðið að opnuð skyldi hurð út í garð sem falin var bakið viðarklæðninguna á baðherbergisveggjunum. Þá var ekki aftur snúið og átti þessi litli snjóbolti eftir að stækka hratt því með því að opna út þurfti að rífa helmingin af viðarklæðningunni sem kallaði á að sparsla og mála veggina, færa vaskinn (og kaupa nýjan fallegri) sem kallaði á að henda út baðkarinu og kaupa nýtt upphengt salerni, sem kallaði á að rífa flísarnar og færa lagnirnar, sem kallaði á að slétta og flota gólfið. En við náðum að stoppa áður en út í óefni var komið. Nú bíður það betri tíma að kaupa fleiri skápa og flísaleggja.

Kjaftakind varð til

Annað sumarkvöld var ákveðið að hefja ritun vefdagbókar, bloggs. Á blog.central.is varð Káfið til. Það lifði ekki lengi sökum þess hve lítið var hægt að stjórna og ráða útliti síðunnar, ekki hjálpuðu til óumbeðnar blikkandi auglýsingar. Var þá ráðist í að kaupa eigið lén til að hýsa vefdagbók kjaftakindarinnar.

20 km ganga

Eftir að hafa fjárfest í gönguskóm á góðu verði í Útilífi var ákveðið að reyna nota þá. Haldið var á Berserkseyri þar sem þeir voru prófaðir. Við vorum búin að spyrjast fyrir um eina leið í kringum fjallgarðinn og var okkur sagt að þetta væri 2ja – 3ja tíma ganga. Við lögðum af stað full tilhlökkunar að kanna ný lönd. Sex klukkustundum og 20 kílómetrum síðar lukum við hringnum og komum aftur að Berserkseyri mjög þreytt en ákaflega sátt við það sem fyrir augu bar á leiðinni en þar var meðal annars á að líta fallega fossa, dali, kletta, hraun, fjöru, hlaupandi kindur, prjónandi hesta, læki, sjóinn, fjöll og firnindi.

Heimsóknir frá USA

Ættingjar Dagbjartar sem búa í Bandaríkjunum komu nokkrum sinnum í heimsókn til Íslands í ár. Meðal annars hélt Lína föðursystir upp á fimmtugsafmælið sitt hjá afa og ömmu Dagbjartar. Á myndinni eru Dúddi og Heiða, frændsystkini Dagbjartar, þegar við fórum með þeim á Andarungann og fengum okkur öl.

Grillpartý

Við héldum innflutningsgrillpartý fyrir vini og kunningja úti í garðinum heima. Við grilluðum spjót og meðlæti ásamt ýmsum öðrum kræsingum. Maturinn fór vel í mannskapinn og allir skemmtu sér vel. Ætlum að reyna að hafa þetta árlegt héðan í frá - jafnvel reyna að hafa grillveislu fyrir ættingjana líka.

Giftingarpartý hjá Evu og Ívari

Eva og Ívar buðu til samkvæmis snemma í ágúst í tilefni af giftingu þeirra í júní. Þemað var bleikt og blátt og „klæddumst “ við bleikum og bláum gleraugum. Þar var boðið upp á gotteríisskot, Thor bjór og bollu. Hárkollur af ýmsum stærðum, gerðum og litum litu dagsins ljós og var ljóst fólk skemmti sér vel.

Berjamó

Síðsumars var keyrt vestur með Dóru til að fara í berjamó á Berserskeyri yfir eina helgi. Var ætlunin að tína ber og nota í tilraunabruggun á krækiberjavíni. Markmiðum ferðarinnar var náð og gott betur en það.

Gifting Heiðrúna og Andy

Heiðrún og Andy giftu sig Vestfjörðum í október. Við keyrðum þangað ásamt Kristínu mömmu Dagbjartar og nutum náttúrufegurðar, góðs félagsskapar og veitinga í veislunni og samkvæminu. Heiðrún og Andy eiga von á sínu fyrsta barni núna í janúar. Takk fyrir góða skemmtun og enn og aftur til hamingju!

Heimkoma

Hulda, Terry og Brynjólfur fluttust loksins búferlum frá hlýjum sandströndum Ástralíu yfir hálfan hnöttinn til litla kalda en æðislega klakans. Við erum auðvitað hæstánægð að hafa endurheimt þau úr klóm „hvalavinanna“.

Stórt barn

Hafdís systir Bjarna og Siggi eignuðust risastórt barn í byrjun nóvember sem var heilar 18 merkur og 56 sentimetrar. Myndina til vinstri tók afi hans á fæðingardeildinni. Hin myndin er af honum með vinkonu sinni sem fæddist nokkrum dögum á eftir honum.

Bíll

Eignuðumst loksins bíl. Keyptum fjölskyldujálkinn af foreldrum Bjarna, fagurgrænn VolksWagen Golf árgerð 1998. Nú erum við loksins frjáls.

Bruggið

Krækiberjavínið komst loksins á flöskur í desember eftir LANGAN fæðingartíma, búið að gerjast í 4 mánuði. En þetta hafðist og ber varan nafnið Ber-serkur þar sem krækiberin voru týnd á Berserkseyri. Nú þurfa flöskurnar að liggja á hliðinni í 3 mánuði áður en það verður formlega tilbúið. Stefnt er að því að endurtaka bruggið að ári liðnu en þá reynslunni ríkari og jafnvel prófa að brugga bláberjavín, ávaxtavín og fleira sem heillar.

Keyptum okkur miða á Tarantino 30. des. Ég kann vel að meta myndirnar hans og var spennt að vita hvaða myndir hann hefði upp á að bjóða. Svo sá ég á mbl.is hvaða myndir það voru… Þrjár kung-fu myndir frá 1978-79!!

Ég bjóst nú alveg við einni slíkri en ekki að allar þrjár væru af þessum toga. Ég var alveg staðráðin í því að miðarnir yrðu seldir og ekki söguna meir. En svo fór ég að hugsa og komst að þeirri niðurstöðu að maður verður að gefa öllu tækifæri, aldrei að vita nema að þessar myndir séu góðar. Þegar ég hugsa um svona myndir sé ég fyrir mér gaur sem stekkur ofan af byggingu og lendir fyrir framan hundruðir ninja-gaura og segir: “þú drepa pabba minn ég hefna, ég hafa lært hjá meistara Jakob” svo snýr hann þá alla niður eins og hans er von og vísa.

En eins og ég segi þá á að gefa öllu tækifæri. Kill Bill myndirnar voru góðar þrátt fyrir óraunveruleg bardagaatriði svo ég segi bara “Game on.”

Jólin komin og farin og skeggið líka. Það bókstaflega fauk af eins og sjá má á þessari hreyfimynd sem ég gerði.