
Þar sem „íbúðin“ okkar var allt í senn svefnherbergi og stofa var ekki annað í stöðunni en að bjóða gestum sæti á rúminu. Andy og Heiðrún í heimsókn. Þetta kvöld seint um nóttina kom skuggalegur gaur upp að opnum glugganum og spurði hvort við ættum nokkuð kannabis til að gefa honum.
Trisha enska útgáfan af Ophru - blanda af Ophru og Jerry Springer; kona að reyna að hjálpa hvítruslinu með vandamálin sín.
The Worlds End barinn í Camden Town. Mmmm bjór…
Dagbjört saknaði svo íslensku þjóðréttanna svo hún keypti Haggis og Black pudding til að prufa. Hún var fljót að skyrpa fyrstu bitunum út úr sér enda var þetta óætt, Haggis mestmegnis hörð fita og Black pudding með geysisterku piparbragði.
Auga Lundúnaborgar býður upp á ágætt útsýni.
Bishops Way númer 13 í Bethnal Green, London. Hér dvöldum við í tvö skipti í tvær vikur í senn að passa íbúðina og köttinn Volt fyrir yfirkennarann í skólanum sem Bjarni var í.
Kennarasleikja?
Markaðir svo langt sem augað eygir í Camden Town í London.
Borðið tók mynd af okkur. Biðjum fyrir kærar þakkir til útiborðsins á einum pöbbnum í Camden Town.
Í bakgarðinum á Bishops Way númer 13. Nýja ferðagrillið vígt með laxi og maíisstönglum. Bjarni þurfti að ganga í gegnum blökkumannagettó til að finna búðina.
Christy Johnson húsráðandi er amerísk listakona með mikið dálæti á skringilegum hlutum og mexíkóskri menningu og ber yndisleg íbúðin sterklega merki þess. Hún er augljóslega hrifinn af andlitum því við töldum og ljósmynuðum langleiðina upp í 600 andlit í allri íbúðinni.
Vá, sjáið alla vöðvana. Þeir hljóta að stækka hratt með alla þessa þyngd á lóðunum.
Skelltum okkur í IMAX þrívíddarbíóið og sáum mjög skoplega slappa draugamynd.
En hljóðið var rosalegt og þrívíddartæknin svakalega flott.
Það var ekki hægt að fara inn á pöbb í Englandi án þess að það væri knattspyrna í gangi á skjá eða breiðtjaldi. Í hvert skipti sem við gáfum okkur á tal við fólk var Bjarni spurður: „með hvaða liði heldur þú?“ Því var auðvelt að svara: „engu.“
Berfætta dívan með bjór og óhreinar iljar.
Christian og frú. Hann hafði aldrei heyrt um þorskastríðið og trúði okkur ekki að England hafi lotið í lægra haldi fyrir Íslendingum í þessu merka stríði. Hann fletti því upp á netinu og sannfærðist. Hann benti okkur þó kurteisislega á að Englendingar væru stoltir yfir að hafa sigrað Falklandseyjastríðið og seinni heimstyrjöldina ásamt mörgum öðrum styrjöldum og það væri því broslegt að við væru að monta okkur að því að hafa unnið ÞORSKAstríðið.
„Undir bláhimni, blíðsumarsnætur…“
Ætli Dagbjört sé að kenna Chris íslensk dægurlög?
John og Chris á Lashings. Það voru ekki mikil takmörk fyrir því hve mikinn Guinnes hann gat drukkið.
Bjarni Ben fyrrverandi borgarstjóri og forsætisráðherra?
Nei Bjarni OG Ben ásamt dularfullu hendinni.
Chris ( jafnan kallaður Plastik því hann gekk í buxum úr plastefni) er skrifstofublók á daginn og gothari á kvöldin. Finnst gaman að láta taka alvarlegar og djúpar uppstilltar myndir af sér.
Þvottahúsið okkar. Bjarni fór yfirleitt þangað á sunnudagsmorgnum og las fyrir skólann á meðan þvotturinn tók léttar leikfimisæfingar í þvottavélinni og síðan þurrkaranum.
Þessi risastóra kind var víst frekar umdeild þegar hún var sett upp í Maidstone - ég skil bara ekki af hverju. Í baksýn sést Sainsbury's sem er Hagkaup Englendinga því þar fannst okkur skemmtilegast að versla.
Battersea er úrelt kolaknúin raforkstöð sem byggð var árið 1939. Í hvert skipti sem við fórum til London með lestinni þá tjú tjú-uðum við hérna framhjá. Og í hvert einasta skiptið sagði Bjarni Dagjbjört frá því að þessi bygging væri utan á Animals plötu Pink Floyd sem er einmitt uppáhalds Pink Floyd plata Bjarna. Nú eru uppi áætlanir um að breyta þessu í einhverskonar kringlu. Áhugavert.
Einn daginn vaknaði Bjarni stokkbólgin öðru megin í andlitinu. Eins og sönnum karlmanni sæmir fór hann ekki til læknis heldur beið þangað til þetta fór.
Á rúntinum í Soho í London urðum við þyrst eins og svo oft áður. Gengum við inn á næsta bjórsölustað og pöntuðum bjór af krana. Fannst okkur eitthvað skrýtið við staðinn en kveiktum ekki á neinu fyrr en við vorum komin upp á aðra hæð þegar við sáum hommablöðin á borðunum og í framhaldinu að það voru engar konur inn á staðnum, ekki einu sinni að afgreiða. Hefðum auðvitað átt að sjá regnbogafánann sem blakti fyrir utan. En svo það sé á hreinu þá er Bjarni ekki hommi.
Eða hvað?
Hérna er hann Volt hennar Christy, eldgamall fressköttur og afskaplega afslappaður. Christy sagði okkur að hann hafi aldrei verið eins rólegur eftir að hafa verið í pössun hjá ókunnugum eins og eftir dvölina með okkur. Hann fékk líka lúxusmeðferð, klapp og knús alla daga en hann vildi nú samt ekki snakkið sem við buðum honum.
Andy, Heiðrún og Siggi frændi hennar gistu hjá okkur á Bishops Way þegar við vorum þar.
Heiðrún og Andy með morgunteið heima hjá Christy.
Svanborg og Dagbjört á lífrænum veitingastað sem var aðeins með lífrænan mat og ljúffengan lífrænan lífsins vökva (bjór).

