Til hvers þurfa hundar skó spyrja kannski einhverjir. Jú margir vinnuhundar eru settir í skó svo sem lögreglu- og björgunarhundar sem þurfa að vera í erfiðum aðstæðum sem ekki eru þófavænir. Við þurfum skó fyrir Kolku fyrir tvennskonar aðstæður.

1) Á tímabilinu eftir hún kemur frá hundasnyrtinum og þangað til hún fer á sýningu. Yfirleitt er mælt með að PON hundar séu baðaðir 5 til 7 dögum fyrir sýningu svo feldurinn jafni sig og nái þessum grófleika aftur. Til þess að varna því að feldurinn verði drullugur þá þarf að setja hana í galla og skó - það er nefnilega eins og að fara út með hvíta moppu og skúra gangstéttarnar að fara með loðin hvítan hund í göngutúr.

2) Í snjó. Eins og sést á myndinni frá Akureyrarferðinni okkar þá kleprast snjórinn mjög fljótt í feldinn og gerir Kolku erfitt um vik að hreyfa sig. Því er nauðsynlegt að setja á skó fyrir snjó og líka galla ef snjórinn er djúpur.

Þegar við pöntuðum skóna þá tókum við í leiðinni svokallað söðultösku fyrir Kolku. Hana notum við í gönutúrum einu sinni dag til þess að svona orkumikill hundur eins og Kolka er fái meira út úr labbinu.

Við vorum frekar varfærin fyrst þegar við settum þyngd í töskuna - vatn í lítilli appelsínusafaflösku í hvort hólfið. Fljótlega sáum við að hún fann ekkert fyrir því enda ekki nema hálft kíló samtals. Eftir smá rannsóknarvinnu á internetinu komumst við að því að vinnuhundar geta borið 25 til 30% af þyngd sinni sumir meira eins t.d. Sankti Bernards hundar og aðrir mjög stórir hundar. Kolka er um 18 kíló og því ætti hún að geta borið um það bil 5.5 kg hámark. Ég fór að vikta alls konar hluti á heimilinu sem gætu passað í töskuna en jafnframt haft nokkuð góða þyngd í sér. Eftir smá tilraunir komumst við að því að taskan er sem hönnuð fyrir 4 x 0.5l dósir. Samtals eru það 2 kg eða um það bil 12% af hennar þyngd. Það er fínt að byrja á því og færa sig svo ofar.

Fjögur stykki af hverskonar 0.5l dósum er yfirleitt til á heimilinu? Jú bjórdósum.

Kolka gengur því um með fjóra Bavaria bjóra í töskunni. Ef þið rekist á okkur á göngu þá vitið þið að við bjóðum upp á volgan og nokkuð hristan bjór.

Þetta er ekki beint fallegt. Ætla þó ekki að ganga svo langt að segja að hverfið sé í niðuríðslu eða að ástandið sé eitthvað verra en það hefur verið áður.

Oft heyrir maður að borgaryfirvöld þurfi að útbúa aðstöðu fyrir veggja-„listamennina“ og beina brúsum þeirra í réttan farveg á fyrirfram ákveðnum veggjum. Miðað við þessar myndir er ekki annað hægt en að gefa lítið fyrir svoleiðis útskýringar. Það er ekki hægt að sjá að það sé einhver listræn tjáning eða brennandi þörf á að segja eitthvað í þessu veggjakroti. Þetta eru krakkar með skemmdarfýsn en ekki tjáningarþörf. Skemmdarfýsninni verður ekki svalað með því að fá leyfi til að spreyja og bara á ákveðnum veggjum.

Burtséð frá þessum ófögnuði eru allar götur og stéttar skreyttar með brotnum flöskum og rusli. Maður verður sérstaklega mikið var við glerbrotin þegar er gengið með hund í bandi um hverfið enda stórhættulegt fyrir fjórar „berfættar“ fætur að stíga niður fæti þar sem glerbrot stendur upp úr malbikinu.

Ég held það sé kominn tími á vorhreingerningu í hverfinu.

Síðasta haust, er ég var í einum af mörgum göngutúrunum með Kolku um hverfið, hugsaði með mér hvað það væri leiðinlegt að maður færi alltaf sömu leiðirnar og sömu hringina um hverfið. Ég ákvað þá að gera eitthvað í þessu og setti mér nokkrar reglur:

1. Fara í einn langan göngutúr um hverfið á hverjum einasta degi.
2. Aldrei fara sömu leiðina.
3. Kortleggja hvern göngutúr þannig að hver dagur vikunnar eigi sér ákveðin lit.

Úr þessu ætlaði ég svo að sjá hvort það kæmi eitthvað áhugavert efni sem hægt væri að vinna með.

Síðasta haust entist ég í tæpan mánuð. Hér er afraksturinn af því:

Núna fyrsta apríl tók ég upp þráðinn að nýju. Það eru komnir þrír göngutúrar eins og sjá má á þessu korti:

Göngutúrarnir verða alltaf lengri og flóknari og þess vegna erfiðari að muna. Það er skemmtilegur hluti af þessu hvað þetta reynir á minnið. Síðan er það mikil áskorun hvað það er erfitt að brjóta upp göngutúrana því gatnakerfið er svo ótrúlega klippt og skorið. Því er ég farinn að reyna að stytta mér leið í gegnum garða og verð alltaf ósvífnari eftir því sem það verður erfiðara að brjóta upp götumyndirnar. Svo eru svæði sem eru lokuð eins og gamli strætóreiturinn sem ég þarf að brjótast inn á - annars kemur svo ljótt og stórt autt svæði á kortinu. Ég er líka aðeins farin að fikra mig áfram með mynstur eins og sjá má á myndinni fyrir ofan.

Ég ætla að halda út heilan mánuð í það minnsta núna - vonandi jafnvel meira. Það verður gaman að sjá hver útkoman verður úr því.

Ég er í viðskiptum við svo góðan banka sem gekk á bak orða sinna um að lána okkur húsnæðislán þegar á hólminn var komið og aðeins eftir að undirrita kaupsamninginn. Við urðum því að óska eftir riftun kaupsamnings eftir að við athuguðum með lán án árangurs hjá tveimur öðrum bönkum.

Jarðhæðin verður því að duga okkur eitthvað áfram.

Við gerðum margt til skemmtunar, fórum meðal annars í margar gönguferðir sem við þurftum yfirleitt að stytta vegna of mikils snjós fyrir hárlanga hunda. Við gleymdum nefnilega að taka með snjógallan hennar Kolku og þar sem snjórinn var mjög blautur safnaðist hann fljótt saman í snjóbolta á fótum og maga hennar. Á endanum gat hún varla gengið lengur eins og sjá má á þessari mynd hérna fyrir neðan sem tekin er í Kjarnaskógi.

Við skelltum okkur líka á gönguskíði í Hlíðarfjalli. Ég hef aldrei stigið á skíði svo heitið geti en Dagbjört hefur eitthvað fiktað við það á sínum yngri árum. Það er skemmst frá því að segja að það var þrælgaman og vorum við um tvær klukkustundir að fara hring á brautinni enda löng og með nokkrum brekkum.

Þar sem okkur fannst svo æðislega gaman á gönguskíðum fyrir norðan ákváðum við að skella okkur í Bláfjöll í gærdag eftir vinnu.

Við keyrðum sem leið lá í gegnum Kópavog og Hafnafjörð og upp í Bláfjöll þegar Dagbjört var búinn að vinna. Ég villtist aðeins á leiðinni og vorum við því aðeins lengur en við áætluðum. Þegar í Bláfjöll kom fórum við í skíðaleiguna til þess að leigja búnað. Þar var fátt um fína drætti og erfitt að finna bæði skíði í réttri stærð sem voru með bindingar í lagi og skó í réttri stærð sem pössuðu við bindingarnar.  Fyrir utan það var þetta fokdýrt því í Hlíðarfjalli á Akureyri borguðum við 3000 fyrir góða þjónustu og fínan búnað en í Bláfjöllum borguðum við 4800 fyrir ótrúlega lélega þjónustu frá stúlku sem hafði ekkert vit á því sem hún var að leigja og hálf ónýtan búnað. Þegar búnaðurinn var kominn og búið að greiða morðfjár draslið var haldið í göngubrautina. Við ákváðum að leyfa Kolku að trítla með okkur, vorum meira að segja búin að galla hana upp. Kolku fannst aðeins of gaman og gat ekki hamið sig þannig að hún hljóp alltaf út um allt í staðinn fyrir að ganga róleg við hliðina á okkur.

Það endaði þannig að ég flaug á hausinn og missti draglínuna úr hendinni þannig að Kolka hljóp sem óð væri til Dagbjartar sem var aðeins á undan mér. Hún stoppaði þar og Dagbjört stakk skíðastafnum í draglínuna svo hún færi ekki lengra. Þá sá Kolka gönguskíðamann í fjarska og þaut af stað geltandi og náði að losa sig og fella Dagbjörtu í leiðinni sem varð illt í bakinu eftir fallið. Sem betur fer stoppaði Kolka áður en hún komst alla leið að aumingja manninum sem varð greinilega um og ó og kom hún til baka til okkar. Eftir þessar nokkrar mínútur var ég orðinn rassblautur og Dagbjört að drepast í bakinu og ákváðum við þá að láta gott heita og keyrðum aftur til Reykjavíkur.

Við erum þó ekki af baki dottin og ætlum að kaupa okkur gönguskíði við gott tækifæri svo við þurfum ekki að standa í að leigja lélegan búnað á okurverði. Þá þurfum við heldur ekki að keyra alla leið í Bláfjöll eða á Akureyri heldur getum við skellt okkur á skíði  í Fossvogsdal, Heiðmörk eða hvar sem þar er snjór og tiltölulega slétt. Kolka fær svo að bíða í bílnum þangað til við náum að kenna henni rölta rólega við hlið gönguskíðafólksins.

Kolka varð besta tík tegundar, besti hundur tegundar 1, hlaut íslenskt  og alþjóðlegt meistarastig og varð fjórði besti hundur í tegundahópi 1 með eftirfarandi umsögn frá Claudio De Giuliani: „Excellent type + size. Excellent expression. Right set ears. Excellent body porportion. Strong in topline. Right chest. Right compact feet. Little narrow in rear movement. Right coat + colour.“

Kolka fékk sitt annað alþjóðlega meistarstig (Cacib) og þriðja íslenska meistarastig en er of ung til að verða Íslenskur meistari og verður því að bíða þangað til á sumarsýninguni.

Við tókum hreyfimyndir(video) af Kolku í sýningarhringnum og munum við setja það hérna inn fljótlega.

Við erum sem sagt að fara að kaupa okkur lítið, sætt einbýlishús í Kópavoginum, nánar tiltekið í vesturbænum. Eins og allir vita þá er þetta tíminn til í hella sér út í húsakaup og vonast til ná að selja íbúðina sína eftir á. Skynsemin er við völd hér á bæ.

Afhending verður ekki fyrr en í lok sumars og þá verður haldið almennilegt innflutningspartei.